Wedding night

Twenty three

صندلی های خیلی لوکس که با چرم کرم پوشونده شده بودن خودنمایی میکردن…بالاخره بعد از کلی گشت زدن تو جت،نشستم سر جام که حالت کاناپه طور بود و خیلی راحت بود.
پتو و بالشت برداشتم و چشم بندمو زدم و رو به جونگکوک کردم و گفتم

+کی میرسیم؟
_حدوداً 6 ساعت دیگه…بگیر بخواب

اوهومی گفتم و تو جام دراز کشیدم و چشم بندو روی چشمام گذاشتم که بعد 5 ثانیه جونگکوک اومد از زیر پتو خودشو توی بغلم جا کردم و سرشو توی سینم فشرد…صدامو بچگونه کردم و سرشو بغل کردم

+بچم خوابش میاد؟می‌خواد تو بغل مامانی بخوابی
_مامانی خوابم میاد..با موهام بازی کن

لبخند بی جونی زدم و شروع به بازی با موهاش کردم که به 3 نرسیده خوابش برد…واقعا اون یه بچس🥹

بعد از چند دقیقه خودمم چشمام گرم شد و خوابم برد.


کمی احساس خفگی کردم..کل بدنم گُر گرفته بود،عرق سرد روی گردن و صورتم نشسته بود…پتو رو پس زدم که با جسم جونگکوک که خودشو عین پسر بچه هایی که نمیتونن از مامانشون جدا شن بغلم کرده بود و دستاشو دور کمرم حلقه کرده بود.
فقط نور مخفی هواپیما که رنگ بنفشی داشت روشن بود…فضای دراماتیکی ایجاد کرده بود.
کمی از جونگکوک جدا شدم و نشستم؛دستمو سمت یخچال کوچیکی که بغلم بود بردم و بازش کردم که آب بردارم..ولی یه بطری شامپاین فرانسوی هم توی یخچال بود و کنارش دوتا گیلاس بود.
نگاهی به ساعت انداختم…ساعت 3:17 دقیقه صبح بود.
هنوز تا پاریس 3 ساعت راه بود…