ارامش قبل طوفان

دوستان اومدم بازم پارت بدم چون امتحان بعدی هندسه است گفتم دیگه بدون حسرت برم(ما یک معلم ریاضی سال هشتم داشتیم میگفت جبر غرقت میکند هندسه تو قبرت میکند اخرشم یکی از بچه ها ازش نمره ی منفی چهار گرفت) خب پرحرفی بسه
پارت 11 بخش اول:
فردای مرگ هوکاگه در خانه ی ساسکه اینا:
ایتاچی وارد خانه شد تا به عیادت پدرش بیاید اما با ساسکه مواجه شد گفت سلام داداش چی شده اینجا ایستادی ؟ پدر حالش خوبه؟
- اره ولی تو چی حالت خوبه؟
- چی من؟ اره بابا من توی اون ماموریت حمله اونقدر اسیب ندیدم
- داداش میدونی ناروتو کجاست؟
- نه نمیدونم همونطور که میدونی طی اون حمله گمشده.
- داداش دروغ نگو
- چی؟ منظورت چی .. نگو که؟
- اره من اون شب همه چی را دیدم اون موجودی که به دهکده حمله کرد تبدیل به ناروتو شد بعدشم یک مرد قورباغه ای بردش
- وای. ساسکه تو نباید این را جایی بگویی و اگر نه زندگی ناروتو در خطر می افتد
- میدونم فقط میخواهم بدانم داستان از چه قرار است
- خب داستان برمیگرده به اون زمان که تو تازه به دنیا اومده بودی یک شب...(داستان حمله ی کوراما و مهر شدنش)
- پس اینجوری بود خب الان ناروتو کجاست؟
- اونو فعلا نمیتونم بهت بگم اما جای امنی است خود من هم جزو نگهبان هایش هستم
- خب خوبه.نگرانش بودم
- خب برم ببینم پدرم در چه وضعی است
یک هفته بعد در مکان ناروتو زندان زیر مقر هوکاگه:
ناروتو با علاقه به کوراما میگفت: پس برای داشتن یک رامن خوشمزه باید شعله را خوب تنظیم کنیم و ...
کوراما حرفش را قطع کرد: ناروتو تو رو به هاشیراما بس کن تو این یک هفته فقط از رامن و خاطراتت با بروکلی و پدر بروکلی حرف زدی
- هی حواست را جمع کن کتاب تاریخی
- چی با من بودی اون وقت من چطور شدم کتاب تاریخی؟
- خب تو کلا داشتی تو این یک هفته تاریخ دنیای شینوبی را برایم میگفتی
- اونا خاطراتم بودند
- خب پس بیا یک موضوع پیداکنیم که هر دو در ان حرفی داشته باشیم
- ولی اخه ما وجه اشتراک گذشتمون...(حرفش قطع شد)
- اونا مال گذشته هستند و ما الان دوستیم من کوراما را میشناسم نه روباه نه دم
کوراما لبخندی زد و گفت ولی حیف که این میله ها بینمون فاصله انداختن
دوستان ببخشید این پارت بیشتر وقت تلف کردن بود پارت های بعد سعی میکنم دوباره جالبش کنم