این سماور جوش است

این سماور جوش است
پس چرا می گفتی دیگر آن خاموش است؟
باز لبخند بزن قوری قلبت را زودتر بند بزن
توی آن مهربانی دم کن
بعد بگذار که آرام آرام چای تو دم بکشد
شعله اش را کم کن
دستهایت: سینی نقره ی نور
اشکهایم:استکانهای بلور
کاش, استکانهای مرا
توی سینی خودت میچیدی
کاشکی اشک مرا می دیدی!
خنده هایت قند است
چای هم آمادست "چای با طعم خدا"
بوی آن پیچیده از دلت تا همه جا
پاشو مهمان عزیز! توی فنجان دلم چایی داغ بریز...