چای با طعم خدا

چای با طعم خدا


این سماور جوش است
پس چرا میگفتی
دیگر آن خاموش است
باز لبخند بزن
قوری قلبت را زود تر بند بزن
توی آن
مهربانی دم کن
بعد بگذار که آرام آرام
چای تو دم بکشد
شعله اش را کم کن
دست هایت سینی نقره نور
اشکهایم استکانهای بلور
کاش،استکانهای مرا
توی سینی خودت میچیدی
خنده هایت قند است
چای هم آماده است "چای با طعم خدا "
بوی آن پیچیده
از دلت تا همه جا
پاشو مهمان عزیز
توی فنجان دلم
چایی داغ بریز...