چایی داغ بریز .....

چایی داغ بریز .....

این سماور جوش است
پس چرا می گفتی
دیگر آن خاموش است؟!

باز لبخند بزن !
قوری قلبت را زودتر بند بزن

توی آن
مهربانی دم کن
بعد بگذار که آرام آرام
چای تو دم بکشد
شعله اش را کم کن ...

دستهایت: سینی نقره نور
اشکهایم : استکان های بلور
کاش، استکان های مرا
توی سینی خودت می چیدی

خنده هایت قند است
چای هم آماده است
« چای با طعم خدا »
بوی آن پیچیده
از دلت تا همه جا

پاشو مهمان عزیز!
توی فنجان دلم
چایی داغ بریز .....