فیک : بین راندها
پارت ۱۴۷
همان شب...
بعد از جشن...
آنا به اتاقش برگشت.
هدیه را دوباره از جعبه بیرون آورد.
دستش را روی دستکشهای سفید و طلایی کشید.
همانهایی که فکر میکرد هیچوقت صاحبشان نمیشود.
لبخندی زد.
بعد نگاهش روی پاکت نامه افتاد.
آرام آن را باز کرد.
کاغذ را بیرون آورد.
---
روی اولین خط فقط نوشته شده بود:
«برای آنا...»
---
آنا نفس عمیقی کشید.
شروع به خواندن کرد.
---
«آنا...
راستش چند بار خواستم این نامه رو بنویسم، ولی هر بار پاکش کردم.
نه چون حرفی نداشتم...
بلکه چون نمیدونستم چطور احساسم رو با کلمهها بگم.
از روزی که وارد باشگاه شدی، کمکم فهمیدم هر روز منتظرم ببینمت.
منتظر شوخیهات...
منتظر غر زدنت...
منتظر لبخندت...
و وقتی اون روز جلوی ویترین، فقط به خاطر قیمت از اون دستکشها گذشتی، با خودم گفتم...
یه روز باید همون لبخند رو دوباره روی صورتت ببینم.
شاید این هدیه، بزرگترین هدیهی دنیا نباشه...
ولی با تمام دلم انتخابش کردم.
فقط یه خواهش دارم...
هر وقت این دستکشها رو پوشیدی، یادت باشه یه نفر همیشه بهت ایمان داره...
نه فقط به خاطر قهرمان شدنت...
بلکه به خاطر خودت.
تولدت مبارک...
دوستت دارم.
ـ جونگکوک»
---
وقتی نامه تمام شد...
اشک آرامی روی گونهی آنا نشست.
اما این بار...
اشک غم نبود.
لبخند زد.
نامه را تا کرد.
داخل همان جعبه گذاشت.
با خودش زمزمه کرد:
ـ «این قشنگترین هدیهای بود که گرفتم...»
---
صبح روز بعد...
باشگاه...
آنا از همان لحظهای که وارد شد، مستقیم سمت کوک رفت.
تهیونگ که از دور دید، آرام با آرنج به جیمین زد.
ـ «شروع شد...»
جیمین لبخند زد.
ـ «ساکت باش.»
---
آنا مقابل کوک ایستاد.
چند ثانیه فقط نگاهش کرد.
بعد خیلی آرام گفت:
ـ «نامهت رو خوندم.»
کوک کمی مضطرب شد.
ـ «اِ...»
ـ «خوب بود؟»
آنا بدون اینکه چیزی بگوید...
یک قدم جلو آمد.
دست کوک را گرفت و خیلی آرام فشرد و اول بوسه ای روی گونه بعد بوسه ای روی نوک بینیش گذاشت.
ـ «ممنون...»
ـ «تا آخر عمر نگهش میدارم.»
کوک لبخند زد.
ـ «خوشحالم که دوستش داشتی.»
---
از آن طرف سالن...
تهیونگ آه کشید.
ـ «داداش...»
ـ «منم یه همچین نامهای میخوام.»
جیمین بدون اینکه حتی نگاهش کند، گفت:
ـ «خودت برای خودت بنویس.»
تهیونگ اخم مصنوعی کرد.
ـ «تو اصلاً احساسات نداری.»
جیمین همان لحظه برگشت.
کاملاً جدی گفت:
ـ «دارم.»
ـ «فقط برای هر کسی خرجش نمیکنم.»
تهیونگ چند ثانیه ساکت ماند...
بعد خندید.
ـ «باشه بابا...»
ـ «بازم جوابم کردی.»
---
در همان لحظه...
استاد کانگ همه را صدا زد.
ـ «بچهها.»
ـ «یه خبر مهم دارم.»
هر چهار نفر روبهرویش ایستادند.
استاد کانگ لبخند زد.
ـ «امروز صبح، فدراسیون باهام تماس گرفت.»
همه با تعجب نگاهش کردند.
ـ «برای مسابقات کشوری...»
ـ «باشگاه ما انتخاب شده.»
چند لحظه سکوت...
بعد تهیونگ با هیجان گفت:
ـ «یعنی...»
استاد کانگ ادامه داد:
ـ «این بار...»
ـ «هر چهار نفر شما نمایندهی باشگاه هستین.»
آنا با ناباوری گفت:
ـ «هر چهار نفر؟»
ـ «بله.»
جیمین لبخند زد.
کوک مشتش را گره کرد.
تهیونگ با ذوق گفت:
ـ «پس...»
ـ «آخرین چالش شروع شد.»
چهار نفر به هم نگاه کردند.
این بار...
قرار نبود فقط برای مدال بجنگند.
قرار بود برای اسم باشگاهی بجنگند که برایشان...
خانه شده بود.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
همان شب...
بعد از جشن...
آنا به اتاقش برگشت.
هدیه را دوباره از جعبه بیرون آورد.
دستش را روی دستکشهای سفید و طلایی کشید.
همانهایی که فکر میکرد هیچوقت صاحبشان نمیشود.
لبخندی زد.
بعد نگاهش روی پاکت نامه افتاد.
آرام آن را باز کرد.
کاغذ را بیرون آورد.
---
روی اولین خط فقط نوشته شده بود:
«برای آنا...»
---
آنا نفس عمیقی کشید.
شروع به خواندن کرد.
---
«آنا...
راستش چند بار خواستم این نامه رو بنویسم، ولی هر بار پاکش کردم.
نه چون حرفی نداشتم...
بلکه چون نمیدونستم چطور احساسم رو با کلمهها بگم.
از روزی که وارد باشگاه شدی، کمکم فهمیدم هر روز منتظرم ببینمت.
منتظر شوخیهات...
منتظر غر زدنت...
منتظر لبخندت...
و وقتی اون روز جلوی ویترین، فقط به خاطر قیمت از اون دستکشها گذشتی، با خودم گفتم...
یه روز باید همون لبخند رو دوباره روی صورتت ببینم.
شاید این هدیه، بزرگترین هدیهی دنیا نباشه...
ولی با تمام دلم انتخابش کردم.
فقط یه خواهش دارم...
هر وقت این دستکشها رو پوشیدی، یادت باشه یه نفر همیشه بهت ایمان داره...
نه فقط به خاطر قهرمان شدنت...
بلکه به خاطر خودت.
تولدت مبارک...
دوستت دارم.
ـ جونگکوک»
---
وقتی نامه تمام شد...
اشک آرامی روی گونهی آنا نشست.
اما این بار...
اشک غم نبود.
لبخند زد.
نامه را تا کرد.
داخل همان جعبه گذاشت.
با خودش زمزمه کرد:
ـ «این قشنگترین هدیهای بود که گرفتم...»
---
صبح روز بعد...
باشگاه...
آنا از همان لحظهای که وارد شد، مستقیم سمت کوک رفت.
تهیونگ که از دور دید، آرام با آرنج به جیمین زد.
ـ «شروع شد...»
جیمین لبخند زد.
ـ «ساکت باش.»
---
آنا مقابل کوک ایستاد.
چند ثانیه فقط نگاهش کرد.
بعد خیلی آرام گفت:
ـ «نامهت رو خوندم.»
کوک کمی مضطرب شد.
ـ «اِ...»
ـ «خوب بود؟»
آنا بدون اینکه چیزی بگوید...
یک قدم جلو آمد.
دست کوک را گرفت و خیلی آرام فشرد و اول بوسه ای روی گونه بعد بوسه ای روی نوک بینیش گذاشت.
ـ «ممنون...»
ـ «تا آخر عمر نگهش میدارم.»
کوک لبخند زد.
ـ «خوشحالم که دوستش داشتی.»
---
از آن طرف سالن...
تهیونگ آه کشید.
ـ «داداش...»
ـ «منم یه همچین نامهای میخوام.»
جیمین بدون اینکه حتی نگاهش کند، گفت:
ـ «خودت برای خودت بنویس.»
تهیونگ اخم مصنوعی کرد.
ـ «تو اصلاً احساسات نداری.»
جیمین همان لحظه برگشت.
کاملاً جدی گفت:
ـ «دارم.»
ـ «فقط برای هر کسی خرجش نمیکنم.»
تهیونگ چند ثانیه ساکت ماند...
بعد خندید.
ـ «باشه بابا...»
ـ «بازم جوابم کردی.»
---
در همان لحظه...
استاد کانگ همه را صدا زد.
ـ «بچهها.»
ـ «یه خبر مهم دارم.»
هر چهار نفر روبهرویش ایستادند.
استاد کانگ لبخند زد.
ـ «امروز صبح، فدراسیون باهام تماس گرفت.»
همه با تعجب نگاهش کردند.
ـ «برای مسابقات کشوری...»
ـ «باشگاه ما انتخاب شده.»
چند لحظه سکوت...
بعد تهیونگ با هیجان گفت:
ـ «یعنی...»
استاد کانگ ادامه داد:
ـ «این بار...»
ـ «هر چهار نفر شما نمایندهی باشگاه هستین.»
آنا با ناباوری گفت:
ـ «هر چهار نفر؟»
ـ «بله.»
جیمین لبخند زد.
کوک مشتش را گره کرد.
تهیونگ با ذوق گفت:
ـ «پس...»
ـ «آخرین چالش شروع شد.»
چهار نفر به هم نگاه کردند.
این بار...
قرار نبود فقط برای مدال بجنگند.
قرار بود برای اسم باشگاهی بجنگند که برایشان...
خانه شده بود.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۲۴.۷k
- ۲۴ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط