وانشات کوک بال های شیشه ای (پارت۳۰)

فیونا:

تو یه سطح شهر آشوب بود بیشتر سرباز های منافق وارد آزگارد شده بودن اما تعداد شون کم بود گابلین ها تونستم حمله دفع کن درگیری تویه مرز به اوج رسیده بود
با کمک ماکیا بچهارو به قصر هدایت کرده بودیم
می‌تونستم موقع پرواز گرچه کوچیک اما درگیری هارو ببینم
چندتا از سرباز ها برگشته بودن
به داخل شهر برگشتم
که صدای بی مقدمه ای تویه شهر طنین انداز شد
به سمت سربازی که موقع فرود رویه زمین افتاد رفتم
ترسیده بود گیج و منگ
شونش هاش گرفتم گفتم چی شده
نمی‌تونست کلمات کنار هم بذاره باعث شد سرش دادم بزنم بگم چیشده؟
پادشاه از دست دادیم-
قلبم برای لحظه ای ایست کرد دنیارو دور سرم داشت میچرخید نفس کشیدنم حس نمی‌کردم
چی؟
صدای ضربان تو مغزم اکو میشد
مردم هینی کشیدن شونه های سرباز از دستم سر خورد عقب عقب رفتم
آمادگی این نداشتم بدون اون نمی تونستم
با نفس های بریده به اطرافم نگاه کردم همه ترسیده بودم نا امید بودن دشمن وارد مرز شده بود
چشمام میخواست سیاهی بره‌ اما...
پلکام رویه هم فشاری دادم چشمام دوباره باز کردم
به سمت بالا تا حدی که همرو بتونم ببینم بالا رفتم
نفس عمیقی کشیدم از چیزی که میخواستم به زبون بیارم میترسیدم نمی تونستم باور کنم
نگاه همرو به خودم جلب کرده بودم
صدام بالا بردم : پادشاه جونش رو برای حفظ مرز هامون..... از دست داد .... اما نمیذاریم این فداکاری از بین بره
مکثی کردم گفتم رهبری جنگ رو به عهده میگیرم.... من به همه شما احتیاج دارم
کل اهالی شهر تعظیمی کردن به نشونه اینکه منتظر فرمانم هستن ادامه دادم ؛ تمام اهالی جنگل سیاه خبر کنید و به مرز بفرستید
الف ها پری ها بچها و افراد سالمند به قصد بفرستید به سمت مرز برید
باید وقت بخرید
همه تعجب کردن گفتن برای چی
آب دهنم قورت دادم گفتم مرز رو نگه دارید من سراغ سایرن ها میرم
ترس تو چشمای همه موج زد سرباز گفت علیاحضرت این یک سفر دو روزست گفتم نه پرواز میکنم گفت اینجوری مورد حمله سایرن ها قرار می‌گیرید
گفتم تنها چاره همینه....

زره نقره ای تنم کرده بودم با تمام سرعت ممکن از بالای جنگل سیاه پرواز کردم
چند ساعت پرواز کامل پیش رو داشتم و گذشتن از دریای باریک برای رسیدن به سایرن ها خطرناک ترین راهی بود انتخاب کردم اما سخت ترین شون رو به رویی با سایرن ها بود
غم و ناراحتی به قلبمم فشار می آورد
عشقم . احساساتم . نقطه امنم .
تمام چیزی که دیگه از من وجود داشت از دست داده بودم با روح مردم جسمم می‌کشیدم تا مردمم نجات بدم نمی‌دونستم کجا باید برم این درد تسکین بدم
کسی که باعث آرامشم بود حالا خودش نقطه شروع این درده
چیشد که انقدر راحت به قلبم نفوذ کردی ؟......