فیک : بین راندها
پارت ۱۰۹
یک روز مانده به مسابقات انتخابی...
استاد کانگ بعد از آخرین تمرین سوت زد.
ـ «همین‌جا تمومش می‌کنیم.»
همه با تعجب نگاهش کردند.
یکی از بچه‌ها گفت:
ـ «استاد، هنوز یه ساعت از تمرین مونده.»
استاد لبخند زد.
ـ «بدنتون آماده‌ست.»
ـ «از الان به بعد، مهم‌ترین چیز... آرامش ذهنه.»
---
چهار نفر وسایلشان را جمع کردند.
برای اولین بار بعد از مدت‌ها...
هیچ‌کدام درباره تکنیک یا مسابقه حرف نمی‌زد.
هر کسی غرق فکر خودش بود.
---
تهیونگ سکوت را شکست.
ـ «خب...»
هیچ‌کس جواب نداد.
ـ «واقعاً این‌قدر استرس دارین؟»
جیمین خندید.
ـ «خودت از همه بیشتر داری.»
تهیونگ خواست اعتراض کند...
اما بعد از چند ثانیه گفت:
ـ «باشه... دارم.»
همه خندیدند.
---
آن شب...
طبق عادت قدیمی، هر چهار نفر به خانه‌ی مادربزرگ رفتند.
مامان‌بزرگ از همان دم در با لبخند استقبالشان کرد.
ـ «قهرمان‌های من اومدن.»
تهیونگ با خنده گفت:
ـ «هنوز قهرمان نشدیم.»
مامان‌بزرگ دستش را روی سر او کشید.
ـ «برای من که از همون روز اول شدین.»
---
بعد از شام...
همه در حیاط خانه نشسته بودند.
هوا خنک بود.
آنا آرام گفت:
ـ «فردا...»
کوک نگاهش کرد.
ـ «می‌ترسم یه اشتباه کوچیک همه زحمتام رو خراب کنه.»
چند لحظه سکوت شد.
قبل از اینکه کوک چیزی بگوید...
جیمین لبخند زد.
ـ «آنا.»
ـ «جان؟»
ـ «یادت هست بچه بودیم، دوچرخه‌سواری یاد می‌گرفتیم؟»
آنا خندید.
ـ «آره.»
ـ «ده بار زمین خوردی.»
تهیونگ سریع گفت:
ـ «دوازده بار! من شمرده بودم.»
آنا بالش کوچکی را سمتش پرت کرد.
همه خندیدند.
جیمین ادامه داد:
ـ «ولی بار سیزدهم، خودت تعادلت رو حفظ کردی.»
ـ «فردا هم همینه.»
ـ «اگه به خودت اعتماد کنی، بقیه‌ش درست میشه.»
آنا لبخند زد.
ـ «مرسی، پسرخاله.»
---
کوک تا آن لحظه فقط گوش می‌داد.
بعد آرام گفت:
ـ «من یه قول میدم.»
همه به او نگاه کردند.
ـ «فردا، هر نتیجه‌ای که بگیری...»
نگاهش روی آنا ماند.
ـ «وقتی از رینگ پایین بیای، اولین کسی که بهت میگه "آفرین"، منم.»
آنا لبخند عمیقی زد.
ـ «قول؟»
ـ «قول.»
---
همان موقع...
تهیونگ از جایش بلند شد.
ـ «خب!»
جیمین گفت:
ـ «باز چی شده؟»
تهیونگ با همان لبخند همیشگی گفت:
ـ «الان وقت نقشه‌ی شماره دوئه.»
کوک با خنده گفت:
ـ «باز نقشه؟»
ـ «آره.»
تهیونگ از داخل کیفش چهار دستبند پارچه‌ای ساده بیرون آورد.
یکی آبی...
یکی قرمز...
یکی سبز...
و یکی مشکی.
ـ «اینارو امروز سفارش دادم.»
آنا با تعجب پرسید:
ـ «برای چی؟»
تهیونگ یکی‌یکی بینشان تقسیم کرد.
روی هر چهار دستبند، فقط یک کلمه گلدوزی شده بود:
«همیشه.»
تهیونگ آرام‌تر از همیشه گفت:
ـ «فرقی نمی‌کنه فردا کی ببره...»
ـ «این یادمون بندازه که ما اول از همه، تیم همدیگه‌ایم.»
چند لحظه هیچ‌کس حرفی نزد.
جیمین اولین نفر دستبندش را بست.
بعد گفت:
ـ «قشنگه.»
کوک هم دستبندش را بست.
ـ «ممنون، پسرخاله.»
آنا هم لبخند زد و دستبند را بست.
ـ «از این بهتر نمی‌شد.»
تهیونگ با شیطنت گفت:
ـ «نگفتم یه نقشه دارم؟»
جیمین خندید.
ـ «این یکی رو قبول دارم.»
---
آن شب...
چهار نفر کنار هم از خانه‌ی مادربزرگ بیرون آمدند.
هیچ‌کس دیگر درباره برد و باخت حرفی نزد.
چون حالا...
همه فقط به یک چیز فکر می‌کردند.
فردا، روزی بود که مدت‌ها برایش تلاش کرده بودند.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
یک روز مانده به مسابقات انتخابی...
استاد کانگ بعد از آخرین تمرین سوت زد.
ـ «همین‌جا تمومش می‌کنیم.»
همه با تعجب نگاهش کردند.
یکی از بچه‌ها گفت:
ـ «استاد، هنوز یه ساعت از تمرین مونده.»
استاد لبخند زد.
ـ «بدنتون آماده‌ست.»
ـ «از الان به بعد، مهم‌ترین چیز... آرامش ذهنه.»
---
چهار نفر وسایلشان را جمع کردند.
برای اولین بار بعد از مدت‌ها...
هیچ‌کدام درباره تکنیک یا مسابقه حرف نمی‌زد.
هر کسی غرق فکر خودش بود.
---
تهیونگ سکوت را شکست.
ـ «خب...»
هیچ‌کس جواب نداد.
ـ «واقعاً این‌قدر استرس دارین؟»
جیمین خندید.
ـ «خودت از همه بیشتر داری.»
تهیونگ خواست اعتراض کند...
اما بعد از چند ثانیه گفت:
ـ «باشه... دارم.»
همه خندیدند.
---
آن شب...
طبق عادت قدیمی، هر چهار نفر به خانه‌ی مادربزرگ رفتند.
مامان‌بزرگ از همان دم در با لبخند استقبالشان کرد.
ـ «قهرمان‌های من اومدن.»
تهیونگ با خنده گفت:
ـ «هنوز قهرمان نشدیم.»
مامان‌بزرگ دستش را روی سر او کشید.
ـ «برای من که از همون روز اول شدین.»
---
بعد از شام...
همه در حیاط خانه نشسته بودند.
هوا خنک بود.
آنا آرام گفت:
ـ «فردا...»
کوک نگاهش کرد.
ـ «می‌ترسم یه اشتباه کوچیک همه زحمتام رو خراب کنه.»
چند لحظه سکوت شد.
قبل از اینکه کوک چیزی بگوید...
جیمین لبخند زد.
ـ «آنا.»
ـ «جان؟»
ـ «یادت هست بچه بودیم، دوچرخه‌سواری یاد می‌گرفتیم؟»
آنا خندید.
ـ «آره.»
ـ «ده بار زمین خوردی.»
تهیونگ سریع گفت:
ـ «دوازده بار! من شمرده بودم.»
آنا بالش کوچکی را سمتش پرت کرد.
همه خندیدند.
جیمین ادامه داد:
ـ «ولی بار سیزدهم، خودت تعادلت رو حفظ کردی.»
ـ «فردا هم همینه.»
ـ «اگه به خودت اعتماد کنی، بقیه‌ش درست میشه.»
آنا لبخند زد.
ـ «مرسی، پسرخاله.»
---
کوک تا آن لحظه فقط گوش می‌داد.
بعد آرام گفت:
ـ «من یه قول میدم.»
همه به او نگاه کردند.
ـ «فردا، هر نتیجه‌ای که بگیری...»
نگاهش روی آنا ماند.
ـ «وقتی از رینگ پایین بیای، اولین کسی که بهت میگه "آفرین"، منم.»
آنا لبخند عمیقی زد.
ـ «قول؟»
ـ «قول.»
---
همان موقع...
تهیونگ از جایش بلند شد.
ـ «خب!»
جیمین گفت:
ـ «باز چی شده؟»
تهیونگ با همان لبخند همیشگی گفت:
ـ «الان وقت نقشه‌ی شماره دوئه.»
کوک با خنده گفت:
ـ «باز نقشه؟»
ـ «آره.»
تهیونگ از داخل کیفش چهار دستبند پارچه‌ای ساده بیرون آورد.
یکی آبی...
یکی قرمز...
یکی سبز...
و یکی مشکی.
ـ «اینارو امروز سفارش دادم.»
آنا با تعجب پرسید:
ـ «برای چی؟»
تهیونگ یکی‌یکی بینشان تقسیم کرد.
روی هر چهار دستبند، فقط یک کلمه گلدوزی شده بود:
«همیشه.»
تهیونگ آرام‌تر از همیشه گفت:
ـ «فرقی نمی‌کنه فردا کی ببره...»
ـ «این یادمون بندازه که ما اول از همه، تیم همدیگه‌ایم.»
چند لحظه هیچ‌کس حرفی نزد.
جیمین اولین نفر دستبندش را بست.
بعد گفت:
ـ «قشنگه.»
کوک هم دستبندش را بست.
ـ «ممنون، پسرخاله.»
آنا هم لبخند زد و دستبند را بست.
ـ «از این بهتر نمی‌شد.»
تهیونگ با شیطنت گفت:
ـ «نگفتم یه نقشه دارم؟»
جیمین خندید.
ـ «این یکی رو قبول دارم.»
---
آن شب...
چهار نفر کنار هم از خانه‌ی مادربزرگ بیرون آمدند.
هیچ‌کس دیگر درباره برد و باخت حرفی نزد.
چون حالا...
همه فقط به یک چیز فکر می‌کردند.
فردا، روزی بود که مدت‌ها برایش تلاش کرده بودند.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۱۶.۱k
- ۲۳ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
