عاشق و معشوق

p⁴
صبح با نوری که از پنجره روی چشماش افتاده بود از خواب بیدار شد انگار حتی خورشیدم قرار نبود تو زندگیش باهاش همکاری کنه
از جاش بلند شد و به سمت در اتاقش رفت تا برای صبحانه به پایین بره که صدای پچ پچ خدمتکار باعث شد دستش روی دستگیره در قفل بشه
خدمتکار لی : اون حتی به پسر خودش و روح همسر مرده اش هم رحم نکرد
خدمتکار کیم : هنوز پسرش تو غم مردن مادرشه که پدرش داره با افتخار اعلام میکنه یه هفته دیگه مراسم عروسیشه

کوک لازم بود همینقدر از حرفای اونارو بشنوه که روحش برای بار دوم بمیره
اشک تو چشماش جمع شد به در تکیه داد و به پنجره اتاقش خیره شد
دیگه حتی توانی هم نداشت که اشک های جمع شده توی چشمام روی گونه اش بریزه
چندمین بار بود که بدون اینکه قلبش از حرکت وایسته و بدنش یخ کنه داشت میمرد
کیو گول میزد؟
همون لحظه ای که مادرشو خاک کرده بود مرده بود
فقط جسمش هنوز حرکت میکرد
از جاش بلند شد و با قدم های آهسته و بی جون از کاخ خارج شد و خودشو به همون رودخونه رسوند و جلوی آب زانو زد
دلش میخواست ناپدید بشه، فریاد بزنه یا بمیره و مادرشو ببینه
دیگه نتونست جلو اشک هاشو بگیره
تا وقتی که چشماش خون بشه و دیدش انقدری تار بشه که دیگه تقریبا نتونه ببینه گریه کرد
هنوز اشک هاش تازه بود که صدای شاخ و برگا و قدم یه فرد به گوشش رسید
کی بود که تصمیم گرفته بود مزاحم تنهاییش بشه
برگشت و دوباره همون پسرو دید
بدون اینکه چیزی بگه فقط خودشو به بغل پسر رسوند و اجازه داد نفسهاش باهاش هماهنگ بشه و اشکاش شونه پسرو خیس کنه
تهیونگ بدون حتی گفتن یه کلمه پسرو محکم بغل کرد
زندگی لحظه ای برای اونا بدون حرف بدون مزاحمت فقط با احساس و یه آغوش گذشت
هیچ کدوم جرئت گفتن اولین کلمه رو نداشتن
انگار تو اون لحظه برای اونا اصلا کلمه ای برا توصیف احساساتشون وجود نداشت
بلاخره تهیونگ سکوت رو شکست
تهیونگ :چی شده که توی هر دوبار ملاقاتمون دارم با چشمای اشکی میبینمت
کوک:چیزی نیست که بتونی کمک کنی
تهیونگ : همین الانشم با بغل کردنت حسابی بهت کمک کردم پسر گریان
نظرت چیه اسمتو همین بزارم ؟
کوک:اینکه میتونی توی این وضعیتم شوخی کنی عجیبه نظرت چیه منم بهت بگم عجیب الخلقه
تهیونگ :همیشه هر چی عجیب و الخلقه میبینی بغلشون میکنی؟
کوک:همیشه آغوشتو برای آدمای گریان باز میکنی ؟
تهیونگ از حاضر جوابی کوک خنده اش گرفته بود
کوک با دیدن لبخند تهیونگ لحظه ای بعد از دو سال غم مادرشو فراموش کرد و. بدون توجه به به چیزی که توی قصر و توی زندگیش داشت اتفاق می افتاد خندید
بعد از حسابی خندیدن
تهیونگ دست کوک و گرفت
تهیونگ:با من بیا پسر گریان
کوک:کجا عجیب الخلقه ؟
تهیونگ :سوال نپرس
دست پسرو گرفت و شروع کرد بردنش به ارتفاع
نزدیکا غروب بود که رسیدن به بالای یه تپه ولی به اندازه ای مرتفع بود که بشه خورشید و دید
غروب خورشید نوری نارنجی و قرمز روی صورت هاشون انداخته بود انقدر قشنگ بود که هیچکدوم لحظه ای حاضر نشدن پلک بزنن
تهیونگ:قشنگه ؟
کوک:خیلی
تا بیرون اومدن ماه غروب خورشیدو تماشا کردن
لحظه ای کوک به خودش اومد و فهمید که ناقوس به صدا در اومده با سیزدهمین صدای زنگ ناقوس دروازه ها بسته میشد
کوک:من باید برم خیلی دیره
تهیونگ :ولی من هنوز اسمتم نمیدونم
کوک:قول میدم دوباره بیام به همون رودخونه منتظرم بمون
اینو گفت و سریع به سمت کاخ دوید خیلی خوش شانس بود که با صدای یازدهمین زنگ ناقوس به کاخ رسیده بود
...........................................................
با احساس اینکه کوک بلاخره از اونجا دور شد مشاور تهیونگ از بین بوته ها بیرون اومد
تهیونگ :دیدی؟
مشاور مانگ:اون قطعا یه اشراف زاده اس
ممکنه با گرفتش و درخواست پول از خانواده اش قسمتی از هزینه های ارتش تامین بشه
تهیونگ:گرفتنش با من فقط به یه دارو برای بیهوش کردنش احتیاج دارم
مشاور مانگ:نگران نباشید شاهزاده من به حکیما اطلاع میدم
............................................................
پارت بعد 40 تا کامنت