* Name: Beyond the Truth *
* Name: Beyond the Truth *
* آن سویِ حقیقت *
پارت : سوم
روز بعد، آت تمام شب به آن حرف فکر میکرد.
چرا جئون جونگکوک، مردی به این ثروتمندی و با این همه نفوذ، از او خواسته بود که مشاور شخصیاش شود؟
او مرد بانفوذی بود. اگر چنین پیشنهادی را به هر پزشک دیگری میداد، احتمالاً هیچکدام از آنها جواب منفی نمیدادند. پس چرا باید از یک پزشک تازهکار، که هنوز دو سال هم از گرفتن مدرکش نگذشته بود، چنین درخواستی میکرد؟
بعد با خودش فکر کرد منظور جونگکوک از آن جمله که گفته بود «این یک پیشنهاد نبود» چه بوده است؟
یعنی میخواست او را مجبور کند که مشاورش شود؟
در همین فکر و خیالها بود که چشمش به ساعت افتاد. باید ساعت ۹ در بیمارستان میبود، اما حالا ساعت ۸:۳۰ بود!
سریع صبحانهاش را خورد و از خانه بیرون زد. احتمالاً اتوبوس را از دست داده بود، برای همین وقتش را تلف نکرد و حتی به ایستگاه اتوبوس هم نرفت.
خوشبختانه خانهاش فقط دو خیابان با بیمارستان فاصله داشت، اما حتی طی کردن همین مسیر کوتاه هم در عرض ده دقیقه کار چندان آسانی نبود.
ـــــــــــــــ ساعت ۹ صبح | بیمارستان ـــــــــــــــ
بالاخره درست سر ساعت ۹ به بیمارستان رسید.
از پذیرش، پرونده و اطلاعات بیماران آن روز را تحویل گرفت و پشت میزش نشست تا آنها را بررسی کند.
امروز تا ساعت یک ظهر بیمار داشت و تعداد بیمارانش نسبت به روزهای دیگر کمتر بود. برای همین تصمیم گرفت بعد از پایان شیفت، خودش را به یک غذای خوشمزه در رستوران موردعلاقهاش مهمان کند.
ـــــــــــــــ ساعت ۱ ظهر ـــــــــــــــ
بعد از اینکه آخرین بیمار هم از اتاق خارج شد، آت وسایلش را جمع کرد، لباسهایش را عوض کرد و به سمت پذیرش رفت.
رو به سرپرستار کرد و گفت:
آت: خانم کانگ، شیفتم تموم شده. امروز اضافهکاری نمیمونم. با اجازهتون میرم.
سرپرستار: هر جور مایلی، دکتر. خدانگهدارت.
آت: خدانگهدار.
از بیمارستان خارج شد و با رستورانی که قصد داشت به آنجا برود تماس گرفت.
آن رستوران، پاتوق همیشگی آت بود. حتی زمانی که هانا به سئول میآمد، با هم به همانجا میرفتند.
رستوران همیشه خلوت بود و فضای آرام و ساکتی داشت؛ دقیقاً همان چیزی که آت دوست داشت.
ادامه دارد...
بچه ها این هم پارت جدید چون هفته ی پیش نگذاشتم پارت و اینکه ممکنه بخاطر اینکه حمایت ها کم هست فعلا فعالیت نکنم .
شرط میگزارم اگه همه رسید من پارت جدید می زارم.
شرط
لایک : ۳۰
کامنت : ۶۰ ( اگر هرکس دوتا بزاره تمومه )
باز نشر : ۱۰
* آن سویِ حقیقت *
پارت : سوم
روز بعد، آت تمام شب به آن حرف فکر میکرد.
چرا جئون جونگکوک، مردی به این ثروتمندی و با این همه نفوذ، از او خواسته بود که مشاور شخصیاش شود؟
او مرد بانفوذی بود. اگر چنین پیشنهادی را به هر پزشک دیگری میداد، احتمالاً هیچکدام از آنها جواب منفی نمیدادند. پس چرا باید از یک پزشک تازهکار، که هنوز دو سال هم از گرفتن مدرکش نگذشته بود، چنین درخواستی میکرد؟
بعد با خودش فکر کرد منظور جونگکوک از آن جمله که گفته بود «این یک پیشنهاد نبود» چه بوده است؟
یعنی میخواست او را مجبور کند که مشاورش شود؟
در همین فکر و خیالها بود که چشمش به ساعت افتاد. باید ساعت ۹ در بیمارستان میبود، اما حالا ساعت ۸:۳۰ بود!
سریع صبحانهاش را خورد و از خانه بیرون زد. احتمالاً اتوبوس را از دست داده بود، برای همین وقتش را تلف نکرد و حتی به ایستگاه اتوبوس هم نرفت.
خوشبختانه خانهاش فقط دو خیابان با بیمارستان فاصله داشت، اما حتی طی کردن همین مسیر کوتاه هم در عرض ده دقیقه کار چندان آسانی نبود.
ـــــــــــــــ ساعت ۹ صبح | بیمارستان ـــــــــــــــ
بالاخره درست سر ساعت ۹ به بیمارستان رسید.
از پذیرش، پرونده و اطلاعات بیماران آن روز را تحویل گرفت و پشت میزش نشست تا آنها را بررسی کند.
امروز تا ساعت یک ظهر بیمار داشت و تعداد بیمارانش نسبت به روزهای دیگر کمتر بود. برای همین تصمیم گرفت بعد از پایان شیفت، خودش را به یک غذای خوشمزه در رستوران موردعلاقهاش مهمان کند.
ـــــــــــــــ ساعت ۱ ظهر ـــــــــــــــ
بعد از اینکه آخرین بیمار هم از اتاق خارج شد، آت وسایلش را جمع کرد، لباسهایش را عوض کرد و به سمت پذیرش رفت.
رو به سرپرستار کرد و گفت:
آت: خانم کانگ، شیفتم تموم شده. امروز اضافهکاری نمیمونم. با اجازهتون میرم.
سرپرستار: هر جور مایلی، دکتر. خدانگهدارت.
آت: خدانگهدار.
از بیمارستان خارج شد و با رستورانی که قصد داشت به آنجا برود تماس گرفت.
آن رستوران، پاتوق همیشگی آت بود. حتی زمانی که هانا به سئول میآمد، با هم به همانجا میرفتند.
رستوران همیشه خلوت بود و فضای آرام و ساکتی داشت؛ دقیقاً همان چیزی که آت دوست داشت.
ادامه دارد...
بچه ها این هم پارت جدید چون هفته ی پیش نگذاشتم پارت و اینکه ممکنه بخاطر اینکه حمایت ها کم هست فعلا فعالیت نکنم .
شرط میگزارم اگه همه رسید من پارت جدید می زارم.
شرط
لایک : ۳۰
کامنت : ۶۰ ( اگر هرکس دوتا بزاره تمومه )
باز نشر : ۱۰
- ۸۵
- ۲۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط