متیو و دختری از جنس دریا p11
لوسیوس: منم باهات میام. 😣😰
سپس هر چهار نفر به سمت عمارت ریدل راه افتادند. رسیدند و در زدند و خدمتکار در را باز کرد. وجود دراکو پر از ترس شد، يعنی ولدمورت قصد جان دراکو رو کرده بود و از طرفی تام عذاب وجدان سختی مثل دو دست قطور گردنش رو میفشرد. تام و دراکو از پله ها بالا رفتن و به جلوی در اتاق ولدمورت رسیدن...
تام: دراکو......... منو ببخش همش تقصیر منه نباید میذاشتم کار به اینجا بکشه😖😔
دراکو: یه جوری صحبت میکنی انگار قراره بمیرم. در هر صورت نیاز نیست خودتو مقصر بدونی رفیق همچی درست میشه. 😏😊
(نویسنده: شایدم مردی خدا رو چه دیدی منم دیگه غیر قابل پیش بینیم خودم هنوز تو سوپرایزم که چطور داستانو یوهویی به اینجا کشوندم😁)
در زدیم صدا ولدمورت از داخل اتاق به گوش رسید...
ولدمورت: کی پشت دره؟ 🤨
دراکو: مالفوی هستم ارباب. 😌
ولدمورت: میتونی بیای تو. 😒
دراکو وارد شد و در رو پشت سرش بست جز دراکو و ولدمورت کس دیگری توی اتاق نبود البته اگر ناگینی رو کس به حساب نیاریم. با ورود دراکو ناگینی به دراکو خیره شد و پس از چند ثانیه به دور دراکو خزید و آرام و تهدید وار به دراکو نگاه میکرد میان ناگینی و دراکو فاصله یک متری برقرار بود درحالی که ولدمورت پشت به دراکو به پنجره خیره شده بود.
(نویسنده: آخجون جاهای حساسشه من عاشق این جور جاهام😍🥳)
دراکو: ارباب دستور داده بودید به خدمتتون بیام، مشکلی بوجود اومده؟! 🤨
ولدمورت: میدونی که چوبدستی ها هميشه صاحبی دارن که اگر دست اون نباشن ازش پیروی نمیکنن! درسته؟ 🤨😒
دراکو: بله ارباب. ولی نمیدونم علت اومدن من به اینجا چیه میتونم درخواست کنم توضیح بدید؟ 😶
ولدمورت: میدونی چرا اسنیپ توسط ناگینی کشته شد؟ چون ناگینی بوی دروغ رو ازش استشمام کرد. بوی خیانت اونم از نوع چوبدستی. 😏
دراکو: متوجه نمیشم يعنی چی اسنیپ با چوبدستی بهتون خیانت کرد😟😕
ولدمورت: ناگینی فکر میکرد کنترل چوبدستی قدرت دست اسنیپه و تام فکر می کنه دست پاتر و من فکر میکنم دست توعه😡
دراکو: اما ارباب... 😶
ولدمورت: حالا به زبان خوش بگو که کنترلش دست توعه یاااااااااااا.....
دراکو: اشتباه میکن... 😲😖
ولدمورت: کروشیو🪄🎇
صدای فریاد از داخل اتاق به گوش تام میرسید. تام به سرعت به طرف در رفت تا بازش کنه و بره داخل اما در قفل شده بود تام هر وردی که برای باز کردن اون فقل بلد بود رو اجرا کرد اما فایده ای نداشت. از اون طرف لوسیوس و نارسیسا نگران و ترسان به در میکوبیدند. بعد از حدود یک ربع در باز شد ولدمورت و ناگینی بیرون آمدند و...
ولدمورت: کنترل چوبدستی دست پاتره. مالفوی کوچک مرگ خوار وفاداریه باید پاداش خوبی بهش بدم😌😈
بعد از رفتن ناگینی و ولدمورت، تام به سرعت و نگران و سراسیمه به داخل اتاق رفت و با صحنه ای روبه رو شد که وحشت رو به جونش انداخت. دراکو نشسته بود و به دیوار تکیه داده بود، به نظر نمیرسید حالش خوب باشه از درد ناله های خفه ای سر میداد و بلافاصله بعد از دیدن تام لبخندی به لباش نشست تام فقط با دهان باز بهش خیره شده و بود و از ترس دستانش میلرزید. تا به اکنون افراد شکنجه شده زیادی دیده بود ولی دراکو براش فرق داشت اون بهترین دوستش رو درحالی میدید که از درد حتی نمیتونست حرکت کنه...
دراکو (با صدای ضعیف): دیدی زنده موندم😌😏
تام: تو الانم دست از خوشمزه بازیات بر نمیداری نه؟ 😟
که لوسیوس و نارسیسا وارد اتاق شدنو به سرعت رفتن کنار دراکو نشستن و
نارسیسا: دراکو ببینمت، خیلی درد داری؟ میتونی راه بری؟😟
لوسیوس: باید سریع بریم خونه و پزشکتو خبر کنیم. سعی کن بتونی راه بری. 😟
تام: پاشو منم کمکت میکنم😓
تام از طرفی و لوسیوس از طرف دیگه دراکو رو گرفتن به سمت عمارت مالفوی تلپورت (تلپاتی) کردن.
خیلی زود پزشکی حاذق اومد بالا سر دراکو مرهم ها و دوا هایی به خورد دراکو دادو زخم های دراکو رو باند پیچی کرد و دراکو به خواب رفت. تام وقتی به دراکو نگاه میکرد احساس گناه و عذاب وجدان سنگینی مثل دو دست بزرگ و قوی به گلوش فشرده میشد. متیو تا خبر شکنجه شدن دراکو رو شنید خودش رو به عمارت مالفوی رسوند. بچه های اکیپ هم وقتی فهمیدن دراکو شکنجه شده و زخمیه به عیادتش اومدنو حالا همه تو اتاق دراکو منتظر بودن که دراکو به هوش بیاد و چند لحظه بعد... چشم های دراکو آروم آروم شروع به تکان خوردن و باز شدن کردن...
دراکو(با سرفه ملایم): اهم اهم، اینجا رو باش. یه لحظه فک کردم مراسم تشییع جنازمه و روحم از جسمم اومده بیرون. شماها همتون اومدین عیادت من؟!؟ 😁🤨🤧
جیک: تو فک کن مردی. ماهم الان بالا سر جنازتیم😁
لایک و کامنت فراموش نشه 💬❤️
سپس هر چهار نفر به سمت عمارت ریدل راه افتادند. رسیدند و در زدند و خدمتکار در را باز کرد. وجود دراکو پر از ترس شد، يعنی ولدمورت قصد جان دراکو رو کرده بود و از طرفی تام عذاب وجدان سختی مثل دو دست قطور گردنش رو میفشرد. تام و دراکو از پله ها بالا رفتن و به جلوی در اتاق ولدمورت رسیدن...
تام: دراکو......... منو ببخش همش تقصیر منه نباید میذاشتم کار به اینجا بکشه😖😔
دراکو: یه جوری صحبت میکنی انگار قراره بمیرم. در هر صورت نیاز نیست خودتو مقصر بدونی رفیق همچی درست میشه. 😏😊
(نویسنده: شایدم مردی خدا رو چه دیدی منم دیگه غیر قابل پیش بینیم خودم هنوز تو سوپرایزم که چطور داستانو یوهویی به اینجا کشوندم😁)
در زدیم صدا ولدمورت از داخل اتاق به گوش رسید...
ولدمورت: کی پشت دره؟ 🤨
دراکو: مالفوی هستم ارباب. 😌
ولدمورت: میتونی بیای تو. 😒
دراکو وارد شد و در رو پشت سرش بست جز دراکو و ولدمورت کس دیگری توی اتاق نبود البته اگر ناگینی رو کس به حساب نیاریم. با ورود دراکو ناگینی به دراکو خیره شد و پس از چند ثانیه به دور دراکو خزید و آرام و تهدید وار به دراکو نگاه میکرد میان ناگینی و دراکو فاصله یک متری برقرار بود درحالی که ولدمورت پشت به دراکو به پنجره خیره شده بود.
(نویسنده: آخجون جاهای حساسشه من عاشق این جور جاهام😍🥳)
دراکو: ارباب دستور داده بودید به خدمتتون بیام، مشکلی بوجود اومده؟! 🤨
ولدمورت: میدونی که چوبدستی ها هميشه صاحبی دارن که اگر دست اون نباشن ازش پیروی نمیکنن! درسته؟ 🤨😒
دراکو: بله ارباب. ولی نمیدونم علت اومدن من به اینجا چیه میتونم درخواست کنم توضیح بدید؟ 😶
ولدمورت: میدونی چرا اسنیپ توسط ناگینی کشته شد؟ چون ناگینی بوی دروغ رو ازش استشمام کرد. بوی خیانت اونم از نوع چوبدستی. 😏
دراکو: متوجه نمیشم يعنی چی اسنیپ با چوبدستی بهتون خیانت کرد😟😕
ولدمورت: ناگینی فکر میکرد کنترل چوبدستی قدرت دست اسنیپه و تام فکر می کنه دست پاتر و من فکر میکنم دست توعه😡
دراکو: اما ارباب... 😶
ولدمورت: حالا به زبان خوش بگو که کنترلش دست توعه یاااااااااااا.....
دراکو: اشتباه میکن... 😲😖
ولدمورت: کروشیو🪄🎇
صدای فریاد از داخل اتاق به گوش تام میرسید. تام به سرعت به طرف در رفت تا بازش کنه و بره داخل اما در قفل شده بود تام هر وردی که برای باز کردن اون فقل بلد بود رو اجرا کرد اما فایده ای نداشت. از اون طرف لوسیوس و نارسیسا نگران و ترسان به در میکوبیدند. بعد از حدود یک ربع در باز شد ولدمورت و ناگینی بیرون آمدند و...
ولدمورت: کنترل چوبدستی دست پاتره. مالفوی کوچک مرگ خوار وفاداریه باید پاداش خوبی بهش بدم😌😈
بعد از رفتن ناگینی و ولدمورت، تام به سرعت و نگران و سراسیمه به داخل اتاق رفت و با صحنه ای روبه رو شد که وحشت رو به جونش انداخت. دراکو نشسته بود و به دیوار تکیه داده بود، به نظر نمیرسید حالش خوب باشه از درد ناله های خفه ای سر میداد و بلافاصله بعد از دیدن تام لبخندی به لباش نشست تام فقط با دهان باز بهش خیره شده و بود و از ترس دستانش میلرزید. تا به اکنون افراد شکنجه شده زیادی دیده بود ولی دراکو براش فرق داشت اون بهترین دوستش رو درحالی میدید که از درد حتی نمیتونست حرکت کنه...
دراکو (با صدای ضعیف): دیدی زنده موندم😌😏
تام: تو الانم دست از خوشمزه بازیات بر نمیداری نه؟ 😟
که لوسیوس و نارسیسا وارد اتاق شدنو به سرعت رفتن کنار دراکو نشستن و
نارسیسا: دراکو ببینمت، خیلی درد داری؟ میتونی راه بری؟😟
لوسیوس: باید سریع بریم خونه و پزشکتو خبر کنیم. سعی کن بتونی راه بری. 😟
تام: پاشو منم کمکت میکنم😓
تام از طرفی و لوسیوس از طرف دیگه دراکو رو گرفتن به سمت عمارت مالفوی تلپورت (تلپاتی) کردن.
خیلی زود پزشکی حاذق اومد بالا سر دراکو مرهم ها و دوا هایی به خورد دراکو دادو زخم های دراکو رو باند پیچی کرد و دراکو به خواب رفت. تام وقتی به دراکو نگاه میکرد احساس گناه و عذاب وجدان سنگینی مثل دو دست بزرگ و قوی به گلوش فشرده میشد. متیو تا خبر شکنجه شدن دراکو رو شنید خودش رو به عمارت مالفوی رسوند. بچه های اکیپ هم وقتی فهمیدن دراکو شکنجه شده و زخمیه به عیادتش اومدنو حالا همه تو اتاق دراکو منتظر بودن که دراکو به هوش بیاد و چند لحظه بعد... چشم های دراکو آروم آروم شروع به تکان خوردن و باز شدن کردن...
دراکو(با سرفه ملایم): اهم اهم، اینجا رو باش. یه لحظه فک کردم مراسم تشییع جنازمه و روحم از جسمم اومده بیرون. شماها همتون اومدین عیادت من؟!؟ 😁🤨🤧
جیک: تو فک کن مردی. ماهم الان بالا سر جنازتیم😁
لایک و کامنت فراموش نشه 💬❤️
- ۱۰۲
- ۲۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط