عشق پر مشغله : پارت چهل و دوم
/ ادامه ی ویو ا٫ ت 🦭 /
خب آروم باش ا٫ ت ، خونسردی تو حفظ کن و با اعتماد به نفس راه برو .
البته که اگه بتونی با اعتماد به نفس راه بری تو همین راه رفتن عادی رو میرینی چه برسه به... هوف.
آروم آروم و با اعتماد به نفس کامل و یه لبخند ملیح به روی سنت رفتم و با کمک دست جیمین از پله ها بالا رفتم و کنارش وایسادم .
🐣 : بسیار خب . ( با یه اشاره شمع های سالن خاموش و شمع هایی که شعله هاشون رنگی رنگی بود ، جاشون رو پر کرد . )
🐣 : بانوی زیبا رو ، دلیل این که من ازتون خواستم تا شما به روی سنت تشریف فرما بشید این بود که....
خواستم بگم شما بهترین دختری هستید که من تا به حال توی عمرم دیدم ، دلیل سختگیری های خانواده اتون هم این بود که فقط می خواستن الماس گران قیمت و زیباشون که شما هستید ازتون محافظت کنن تا به فردی داده بشه که لایق این الماس گران بها هست .
نمی دونم که من شایسته ی شما هستم یا نه ولی امیدوارم شایسته‌ی داشتن تون رو باشم و به بنده اجازه بدید که شریک زندگی تون در تمام لحظات باشم ، شما فقط اراده کنید من دنیا رو به پاتون میریزم ، جونم که چیزی نیست . و حالا حاضرید تا آخر عمر تون بنده رو تحمل کنید . ( توجه: تمام این مدت که داشت این حرفا رو میزد رو به روی ا٫ ت زانو زده بود )
🦭 : اگه این تحمل کردن باشه ، قشنگ ترین تحمل عمرمه. و بله قبول میکنم .
جیمین بلند شد و انگشتری که به جای الماس یه آینه کوچولو مرکزش بود رو دستم کرد .
من که حسابی تعجب کردم با بوسه ایی رو دستم از شوک دراومدم و به جیمین نگاه کردم اون از روی زانو هاش بلند شد و بهم گفت :
🐣 : ملکه ی من ، من این کار شما رو با سلامت نگه داشتن و شاد نگه داشتن تون جبران میکنم .
بعد از اون فاصله رو به یک سانتی متر رسوند و صورتش رو بهم نزدیک کرد و گفت :
🐣 : اجازه ی بوسه خوشگل تون رو دارم .
🦭 : بله.
بعد از حرفم فاصله رو به صفر رسوند و بوسه ایی که بهترین بوسه عمرم بود رو رو لبام کاشت . وای خدا الاناست که قلبم از قفسه سینه ام بیاد بیرون . شاید بپرسید چرا ؟
چون این شاهدخت های نازپرورده ی لوس و پر افاده دارن جیغی که نشون دهنده این بود که دارن میمیرن از حسودی ، میکشن .
بعد از بوسه مون دستم رو گرفت و باهم به استقبال مهمونا رفتیم همه دختراشون داشتن گریه می کردن و به دروغ میگفتن که این اشک شوقه ولی عمق چشماشون معلوم بود که از من در حد مرگ متنفرن و منو جایی تنها گیر بیارن پوستمو کندن .
من و جبمین که این حسادت ها رو متوجه شدیم برگشتیم به هم نگاهی انداختیم و زدیم زیر خنده .
بعد از حدود سه ساعت تمام خوش آمدگویی و تشکر بلاخره وقت شام رسید .
سر میز شام همه مون متوجه نگاهای جونکوگ به آتوسایی که با لینا نشستن و این شاهدخت های ناز پرورده رو در می اوردن و مسخره میکردن ، شدیم .
یه برق خاصی توی چشمای شیطونش بود که فقط من میدونستم دلیلش چیه .
همینطور که ریز ریز با جیمین می خندیدیم ، با صدای امیر ارسلان تکون خوردیم .
نگاهی به چشمای امیر ارسلان کردم دیدم خدا انگاری آتشفشان فعال شده الاناست که از شدت اعصبانیت بترکه .
امیر ارسلان یا 🐼 : جناب جونکوگ . ( با عصبانیت تمام )
🐰🐇 : بله ، چیزی شده ( با کمی لکنت )
🐼 : مشکلی پیش اومده ؟ ( با عصبانیت )
🐰🐇 : خیر ، چطور ؟ ( با کمی استرس )
🐼 : آخه یه جوری به خواهرم نگاه می‌کنید . ( با عصبانیت بیشتر )
🐰🐇: نه نه ، اشتباه نشه! داشتم به مجسمه ی پشتشون نگاه می کردم انگاری ترک خورده . ( با استرس و کمی لکنت )
🐼 : آها.
خب آروم باش ا٫ ت ، خونسردی تو حفظ کن و با اعتماد به نفس راه برو .
البته که اگه بتونی با اعتماد به نفس راه بری تو همین راه رفتن عادی رو میرینی چه برسه به... هوف.
آروم آروم و با اعتماد به نفس کامل و یه لبخند ملیح به روی سنت رفتم و با کمک دست جیمین از پله ها بالا رفتم و کنارش وایسادم .
🐣 : بسیار خب . ( با یه اشاره شمع های سالن خاموش و شمع هایی که شعله هاشون رنگی رنگی بود ، جاشون رو پر کرد . )
🐣 : بانوی زیبا رو ، دلیل این که من ازتون خواستم تا شما به روی سنت تشریف فرما بشید این بود که....
خواستم بگم شما بهترین دختری هستید که من تا به حال توی عمرم دیدم ، دلیل سختگیری های خانواده اتون هم این بود که فقط می خواستن الماس گران قیمت و زیباشون که شما هستید ازتون محافظت کنن تا به فردی داده بشه که لایق این الماس گران بها هست .
نمی دونم که من شایسته ی شما هستم یا نه ولی امیدوارم شایسته‌ی داشتن تون رو باشم و به بنده اجازه بدید که شریک زندگی تون در تمام لحظات باشم ، شما فقط اراده کنید من دنیا رو به پاتون میریزم ، جونم که چیزی نیست . و حالا حاضرید تا آخر عمر تون بنده رو تحمل کنید . ( توجه: تمام این مدت که داشت این حرفا رو میزد رو به روی ا٫ ت زانو زده بود )
🦭 : اگه این تحمل کردن باشه ، قشنگ ترین تحمل عمرمه. و بله قبول میکنم .
جیمین بلند شد و انگشتری که به جای الماس یه آینه کوچولو مرکزش بود رو دستم کرد .
من که حسابی تعجب کردم با بوسه ایی رو دستم از شوک دراومدم و به جیمین نگاه کردم اون از روی زانو هاش بلند شد و بهم گفت :
🐣 : ملکه ی من ، من این کار شما رو با سلامت نگه داشتن و شاد نگه داشتن تون جبران میکنم .
بعد از اون فاصله رو به یک سانتی متر رسوند و صورتش رو بهم نزدیک کرد و گفت :
🐣 : اجازه ی بوسه خوشگل تون رو دارم .
🦭 : بله.
بعد از حرفم فاصله رو به صفر رسوند و بوسه ایی که بهترین بوسه عمرم بود رو رو لبام کاشت . وای خدا الاناست که قلبم از قفسه سینه ام بیاد بیرون . شاید بپرسید چرا ؟
چون این شاهدخت های نازپرورده ی لوس و پر افاده دارن جیغی که نشون دهنده این بود که دارن میمیرن از حسودی ، میکشن .
بعد از بوسه مون دستم رو گرفت و باهم به استقبال مهمونا رفتیم همه دختراشون داشتن گریه می کردن و به دروغ میگفتن که این اشک شوقه ولی عمق چشماشون معلوم بود که از من در حد مرگ متنفرن و منو جایی تنها گیر بیارن پوستمو کندن .
من و جبمین که این حسادت ها رو متوجه شدیم برگشتیم به هم نگاهی انداختیم و زدیم زیر خنده .
بعد از حدود سه ساعت تمام خوش آمدگویی و تشکر بلاخره وقت شام رسید .
سر میز شام همه مون متوجه نگاهای جونکوگ به آتوسایی که با لینا نشستن و این شاهدخت های ناز پرورده رو در می اوردن و مسخره میکردن ، شدیم .
یه برق خاصی توی چشمای شیطونش بود که فقط من میدونستم دلیلش چیه .
همینطور که ریز ریز با جیمین می خندیدیم ، با صدای امیر ارسلان تکون خوردیم .
نگاهی به چشمای امیر ارسلان کردم دیدم خدا انگاری آتشفشان فعال شده الاناست که از شدت اعصبانیت بترکه .
امیر ارسلان یا 🐼 : جناب جونکوگ . ( با عصبانیت تمام )
🐰🐇 : بله ، چیزی شده ( با کمی لکنت )
🐼 : مشکلی پیش اومده ؟ ( با عصبانیت )
🐰🐇 : خیر ، چطور ؟ ( با کمی استرس )
🐼 : آخه یه جوری به خواهرم نگاه می‌کنید . ( با عصبانیت بیشتر )
🐰🐇: نه نه ، اشتباه نشه! داشتم به مجسمه ی پشتشون نگاه می کردم انگاری ترک خورده . ( با استرس و کمی لکنت )
🐼 : آها.
- ۳.۴k
- ۱۸ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
