‌ من یاد گرفتم که احترام بگذارم ...

‌ من یاد گرفتم که احترام بگذارم ...
آنچنان عمیق که چشمانش در چشمانم ببیند
و قلبش از عمق بوسه هایم حس کند
من یاد گرفتم که دوریش اجبار است هر طلوع را با خاطراتش شروع کنم
من یاد گرفتم که تمام بودنش را در عکس هایش ، قاب دیوار کنم تا نبودنش را نبینم...
من یاد گرفتم همیشه کودکش باشم ونامش تا ابد سایه بالا سرم ...
و من زمزمه می کنم دوستت دارم
و او هر جای این دنیا و آن دنیا باشد !
می گوید ،،، من بیشتر...
روزت مبارک پدر عزیزم