پارت ۵۳ رومان _ سناریو _ پارت
نام سناریوی: «پرنسس دورگه من»
---
(سکوت. کلارا برمیگردد سمت تخت. مینشیند. دستهایش را روی پاهایش میگذارد. نگاهش را میدزدد.)
کلارا: "مادر عزیزت خبر داره؟ جناب ولیعهد؟ من یه پرنسس عادی نیستم که بخوام هر جا دلم خواست برم."
جیمز: (یک ابرو بالا میاندازد) "مادرم خبر نداره. و اگم هم داشته باشه... براش مهم نیست اگه مهم هم باشه اجازه ی مخالفت نداره چون دستور مستقیم شاهه ؟"
کلارا: (با نیشخند تلخ) "آهان. پس تو از یه طرف اجازه گرفتی، از یه طرف نه. عالیه. بیا ببینیم تا کجا پیش میره این بازی جالبتتتت."
جیمز: "بازی نیست. دعوتنامه است. قبول کن یا نه، اختیار با خودته البته مثلا اختیارش با خودته باید قبول کنی."
کلارا: (بلند میشود. دستش را روی کمر میگذارد) "برای چی؟ برای اینکه منو تحقیر کنی جلوی همه؟ برای اینکه به بقیه نشون بدی 'ببینید من میتونم یه دورگه رو کنترول کنم !'؟"
(جیمز چند ثانیه نگاهش میکند. بعد آرام، بدون ذرهای طعنه، فقط واقعی)
جیمز: "اگه میخواستم تحقیرت کنم، توی کتابخونه ولت میکردم تا بیافتی رو زمین. یادت رفته چند روز پیش چه خبر بود؟"
(کلارا دهانش را باز میکند. حرفی ندارد. فقط اخم میکند. همان اخمی که یعنی «راست میگویی، ولی هیچوقت نمیپذیرم».)
(برمیگردد سمت پنجره. پشتش به جیمز است. دستهایش را روی سینه قلاب کرده.)
کلارا: (زیر لب، با خودش) "خودشیفته... مغرور... بیتربیت... بی شعور زبون نفهم ... یه خر به تمام معنا ! "
جیمز: (از پشت سر، با صدایی که انگار دارد لبخند میزند) "شنیدما."
کلارا: (بدون برگشتن واقعا دیگه داشت حرص میخورد) "به درک که شنیدی. به درک که اینجایی. به درک که اصلاً به دنیا اومدی!!! ."
جیمز به سختی جلوی خندش رو میگیره و ادامه میده
جیمز: "به درک منظورم خیلی وسیعه. یعنی منظورت اینه که برم ؟"
(کلارا برمیگردد. نگاهش تیز است. سرد. ولی تهش یه چیزی شبیه... نه. نمیشود. نیست.)
کلارا: "اره ارهههه دیگه همینی که گفتی ولی مکه تو میری ؟ روی ادامس رو سفید کردی"
(جیمز شانه بالا میاندازد. همان حرکت همیشگی. بیخیال. عصبانیکننده.)
جیمز: "راست میگیااااا."
(کلارا نفسش بند میآید. از عصبانیت. از حرص. از اینکه این مردک لعنتی اصلاً تحت تأثیر قرار نمیگیرد.)
کلارا: "چقدر انقدر حرص منو در میاریییییی؟! مرض داری؟!"
جیمز: (با جدیت مصنوعی، دستش را میگذارد روی قلبش) "چند تا دکتر تشخیص دادن. نگرفتی هنوز؟"
کلارا : میشه خفه شییییی ... حالا مهمونی چی هست ؟
جیمز : عه کنجکاوی تون گل کرد پرنسس خانوم ؟ نمیگم !
کلارا : نمیام !
جیمز : مگه قرار بود بیای ؟
کلارا : روانی روانی روانی! بسه خب باشه میام! مهمونیه چیه حالا ؟؟؟
جیمز : حالا شد ! جشن به مناسبت تولد ولیعهده
#رومان#سناریو#انیمه#بی_تی_اس#مای_هیرو_کادمی#باکودکو#مدرسه_قهرمانان_من#ایران#جنگ#رهبر#ایزوکو_دکو_میدوریا#کاتسوکی_باکوگو_کاچان#تابع_قوانین_اسلام
#انیمه#مانگا#کمیک#رومان#ژانر_درام
#فانتزی#سریال#میکس#تناسخ#پیج_رومان
#سایکو_نو_سوتوکا#ساکورا_اسکول#داستان_جالب
---
(سکوت. کلارا برمیگردد سمت تخت. مینشیند. دستهایش را روی پاهایش میگذارد. نگاهش را میدزدد.)
کلارا: "مادر عزیزت خبر داره؟ جناب ولیعهد؟ من یه پرنسس عادی نیستم که بخوام هر جا دلم خواست برم."
جیمز: (یک ابرو بالا میاندازد) "مادرم خبر نداره. و اگم هم داشته باشه... براش مهم نیست اگه مهم هم باشه اجازه ی مخالفت نداره چون دستور مستقیم شاهه ؟"
کلارا: (با نیشخند تلخ) "آهان. پس تو از یه طرف اجازه گرفتی، از یه طرف نه. عالیه. بیا ببینیم تا کجا پیش میره این بازی جالبتتتت."
جیمز: "بازی نیست. دعوتنامه است. قبول کن یا نه، اختیار با خودته البته مثلا اختیارش با خودته باید قبول کنی."
کلارا: (بلند میشود. دستش را روی کمر میگذارد) "برای چی؟ برای اینکه منو تحقیر کنی جلوی همه؟ برای اینکه به بقیه نشون بدی 'ببینید من میتونم یه دورگه رو کنترول کنم !'؟"
(جیمز چند ثانیه نگاهش میکند. بعد آرام، بدون ذرهای طعنه، فقط واقعی)
جیمز: "اگه میخواستم تحقیرت کنم، توی کتابخونه ولت میکردم تا بیافتی رو زمین. یادت رفته چند روز پیش چه خبر بود؟"
(کلارا دهانش را باز میکند. حرفی ندارد. فقط اخم میکند. همان اخمی که یعنی «راست میگویی، ولی هیچوقت نمیپذیرم».)
(برمیگردد سمت پنجره. پشتش به جیمز است. دستهایش را روی سینه قلاب کرده.)
کلارا: (زیر لب، با خودش) "خودشیفته... مغرور... بیتربیت... بی شعور زبون نفهم ... یه خر به تمام معنا ! "
جیمز: (از پشت سر، با صدایی که انگار دارد لبخند میزند) "شنیدما."
کلارا: (بدون برگشتن واقعا دیگه داشت حرص میخورد) "به درک که شنیدی. به درک که اینجایی. به درک که اصلاً به دنیا اومدی!!! ."
جیمز به سختی جلوی خندش رو میگیره و ادامه میده
جیمز: "به درک منظورم خیلی وسیعه. یعنی منظورت اینه که برم ؟"
(کلارا برمیگردد. نگاهش تیز است. سرد. ولی تهش یه چیزی شبیه... نه. نمیشود. نیست.)
کلارا: "اره ارهههه دیگه همینی که گفتی ولی مکه تو میری ؟ روی ادامس رو سفید کردی"
(جیمز شانه بالا میاندازد. همان حرکت همیشگی. بیخیال. عصبانیکننده.)
جیمز: "راست میگیااااا."
(کلارا نفسش بند میآید. از عصبانیت. از حرص. از اینکه این مردک لعنتی اصلاً تحت تأثیر قرار نمیگیرد.)
کلارا: "چقدر انقدر حرص منو در میاریییییی؟! مرض داری؟!"
جیمز: (با جدیت مصنوعی، دستش را میگذارد روی قلبش) "چند تا دکتر تشخیص دادن. نگرفتی هنوز؟"
کلارا : میشه خفه شییییی ... حالا مهمونی چی هست ؟
جیمز : عه کنجکاوی تون گل کرد پرنسس خانوم ؟ نمیگم !
کلارا : نمیام !
جیمز : مگه قرار بود بیای ؟
کلارا : روانی روانی روانی! بسه خب باشه میام! مهمونیه چیه حالا ؟؟؟
جیمز : حالا شد ! جشن به مناسبت تولد ولیعهده
#رومان#سناریو#انیمه#بی_تی_اس#مای_هیرو_کادمی#باکودکو#مدرسه_قهرمانان_من#ایران#جنگ#رهبر#ایزوکو_دکو_میدوریا#کاتسوکی_باکوگو_کاچان#تابع_قوانین_اسلام
#انیمه#مانگا#کمیک#رومان#ژانر_درام
#فانتزی#سریال#میکس#تناسخ#پیج_رومان
#سایکو_نو_سوتوکا#ساکورا_اسکول#داستان_جالب
- ۴.۱k
- ۰۸ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط