^do you remember me ?^

ویو هه سو

حوله رو دورم گرفتم و یه نفس عمیق کشیدم
احساس تازگی بهم میداد
از حموم به امید امدن لیا امدم بیرون و با چشم دنبالش میگشتم
از کارن سراغ لیا رو گرفتم
کارن:بهش زنگ زدم و گفت تو راه داره میاد خونه،نگران نباش.
با حرف کارن تونستم نفس راحت و بدون نگرانی بکشم
ویو لیا
با وجود کلی ترافیک تو راه تونستم زود برسم خونه و هنوز ۴ ساعت وقت داشتم تا آمده بشم
سریع کرایه رو حساب کردم و وسایلمو برداشتم
رفتم سمت در و با کلید تو جیبم در رو باز کردم
رفتم تو و اولین نفری که دیدم هه سو بود
با اخم و نگرانی دوید سمتم
کارن هم بعد از هه سو امد
هه سو محکم بغلم کرد و سر تا پامو چک کرد
هه سو : کجا بودی؟ چیزیت که نشده ؟ خوبی؟
اخلاقشو می‌شناختم که اول از نگرانی بغلم میکنه ولی بعدش تا میتونه دعوام میکنه
لیا: خوبم هه سو هیچیم نشده سالم سالمم
تو چشماش نگاه کردم و فهمیدم میخواد چی بگه
هه سو: توووو....
لیا: غلط کردم، دفعه بعد خبر میدم کجا رفتم
سریع پاکت های تو دستم رو بردم بالا
لیا: نگاه کن چیییی گرفتممممم
تازه کیک که خیلی دوست دارین هم گرفتم
کارن تک لبخندی زد و نگاهم کرده
کارن: میرم سه تا قهوه درست کنم
کیک رو ازم گرفت و رفت سمت آشپز خونه

ویو: هه‌سو
هنوز اخم روی صورتم کامل نرفته بود، ولی وقتی برق ذوق رو تو چشم‌های لیا دیدم، نتونستم بیشتر از این جدی بمونم.
هه‌سو:
«دفعه بعد بدون خبر نرو. فهمیدی؟»
لیا لبخند شیطنت‌آمیزی زد.
لیا:
«چشم مامان هه‌سو.»
چشم‌غره‌ای رفتم، ولی گوشه لبم بالا رفت.
پاکت‌ها رو از دستش گرفتم و روی میز گذاشتم.
لیا یکی‌یکی لباس‌ها رو درآورد.
اول لباس کارن.
کت مشکی کراپ با نوار نقره‌ای برق زد.
کارن که از آشپزخونه برگشته بود، چند ثانیه ساکت موند.
اون‌جور ساکت شدنی که یعنی خوشش اومده ولی نمی‌خواد سریع لو بده.
کارن:
«این… برای منه؟»
لیا با افتخار سر تکون داد.
لیا:
«فقط یه همچین استایلی برازنده‌ته.»
کارن سعی کرد خونسرد بمونه، ولی لبخند گوشه لبش لو دادش.
بعد لباس منو آورد بیرون.
پارچه سفید نرم زیر نور خونه ملایم برق می‌زد.
لیا آروم گفت:
«این دقیقاً خودته… ساده، تمیز، ولی چشمگیر.»
دست کشیدم روی پارچه. حس لطیفش انگار مستقیم نشست تو دلم.
هه‌سو:
«لیا… لازم نبود این‌همه خرج کنی.»
لیا شونه بالا انداخت.
لیا:
«پول بابام بالاخره باید یه جا خرج شه دیگه.»
هر سه خندیدیم.
کارن سه تا فنجون قهوه گذاشت روی میز و کیک رو برید.
بوی شکلات فضا رو پر کرد.
لیا یه لقمه برداشت و با دهن پر گفت:
«خب حالا برنامه چیه؟»
همین لحظه گوشی من لرزید.
نگاهم افتاد به صفحه.
رئیس.
قلبم یه ضرب محکم زد.
چند ثانیه فقط زل زدم به اسمش.
لیا اخم کرد.
لیا:
«کیه؟»
گوشی رو برگردوندم که نبینه، ولی کارن سریع فهمید.
کارن آروم گفت:
«همونه؟»
تماس قطع شد.

#بی_تی_اس #ارمی #اتحاد_ارمی_های_ایران
#ویسگون #کیپاپ #