پارت ... ۲۴
با چشم غزه ای که مامان برام رفت رسمن رو ی خودم ریدم ... سعی کردم بحث رو عوض کنم
مین جو :استاد پارک راستش شما از کجا این تهیونگ بزمچه رو میشناسید ... تهیونک طوری با حرص نگاهم میکرد اگه مامان نبود دخلم رو در میاورد
این دفعه جیمین بود که خنده کوتاهی کرد ... چه عجب چه عجب بلاخره این یکم اون لبخند کج کولش رو نشون همه داد هر کس این رو ببینه فک میکنه مشکل داره نمی تونه بخنده ...
استاد پارک :راستش من تهیونگ با هم دوستیم درسته ازش بزرگ ترم ولی خب هیونگشم ... راستی تهیونگ با خانم چوی چه نسبت فامیلی داری ...
این تهیونگ کله شلغمی نگاهی به من کرد رو به جیمین کرد
تهیونگ : این اجومای پیر میبینی دختر خاله ی منه خیلی خب بهتره بریم پیش بقیه ... تهیونک با دستاش دستای این پارک رو گرفت دنبال خودش کشوند ... منم به رفتنشون خیره شدم نذاشت اون بدبخت یه کلام بگه بعد با خودش ببرتش ... پارک
درسته که ظاهر جدی داره و اینکه قانون مداره ولی معلومه قلب مهربونی داره من مطمئنم از طرز رفتارش ... ولی امشب خیلی غیر رسمی بود بلخره اینجا مهمونیه....
بلاخره این مهمونی با هزار بدبختی خوشبختیش تموم شد بدون اینکه لباسم رو عوض کنم روی تختم فرود آمدم ... اصن حوصله ی تموم خورد ندارم چطوری برم دوش بگیرم ای خدا ...
کاشکی یه چی بود منو حموم میداد ناچار به سمت حموم قدم برداشتم ...
فردا دقیقن با این پارک کلاس داشتیم هعییی خدا ... اصن حوصله این رو ندارم ...
مین جو :استاد پارک راستش شما از کجا این تهیونگ بزمچه رو میشناسید ... تهیونک طوری با حرص نگاهم میکرد اگه مامان نبود دخلم رو در میاورد
این دفعه جیمین بود که خنده کوتاهی کرد ... چه عجب چه عجب بلاخره این یکم اون لبخند کج کولش رو نشون همه داد هر کس این رو ببینه فک میکنه مشکل داره نمی تونه بخنده ...
استاد پارک :راستش من تهیونگ با هم دوستیم درسته ازش بزرگ ترم ولی خب هیونگشم ... راستی تهیونگ با خانم چوی چه نسبت فامیلی داری ...
این تهیونگ کله شلغمی نگاهی به من کرد رو به جیمین کرد
تهیونگ : این اجومای پیر میبینی دختر خاله ی منه خیلی خب بهتره بریم پیش بقیه ... تهیونک با دستاش دستای این پارک رو گرفت دنبال خودش کشوند ... منم به رفتنشون خیره شدم نذاشت اون بدبخت یه کلام بگه بعد با خودش ببرتش ... پارک
درسته که ظاهر جدی داره و اینکه قانون مداره ولی معلومه قلب مهربونی داره من مطمئنم از طرز رفتارش ... ولی امشب خیلی غیر رسمی بود بلخره اینجا مهمونیه....
بلاخره این مهمونی با هزار بدبختی خوشبختیش تموم شد بدون اینکه لباسم رو عوض کنم روی تختم فرود آمدم ... اصن حوصله ی تموم خورد ندارم چطوری برم دوش بگیرم ای خدا ...
کاشکی یه چی بود منو حموم میداد ناچار به سمت حموم قدم برداشتم ...
فردا دقیقن با این پارک کلاس داشتیم هعییی خدا ... اصن حوصله این رو ندارم ...
- ۵۹.۷k
- ۰۷ اردیبهشت ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۱۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط