قلبی شکست و دورو برش را خدا گرفت

قلبی شکست و دورو برش را خدا گرفت

نقاره می‏زنند...  مریضی شفا گرفت

 دیدی که سنگ در دل آئینه آب شد

دیدی که آب حاجت آئینه را گرفت

 خورشیدی آمد و به ضریح تو سجده کرد

اینجا برای صبح خودش روشنا گرفت

 پیغمبری رسید در این صحن پر ز نور

در هر رواق خلوت غار حرا گرفت

 از آن طرف فرشته‏ای از آسمان رسید

پروانه وار گشت و سلام مرا گرفت

 زیر پرش نهاد و به سمت خدا پرید

تقدیم حق نمود و سپس ارتفاء گرفت

 چشمی کنار اینهمه باور نشست و بعد

عکسی به یادگار از این صحنه‏ها گرفت

 دارم قدم قدم به تو نزدیک می‏شوم

شعرم تمام فاصله‏ها را فرا گرفت

 دارم به سمت پنجره فولاد می‏روم

جایی که دل شکت و مریضی شفا گرفت