پارت 3: خب فک کنم عاشقت شدم! will,i fill i love you

هیونجین تا آخر کلاس هیچی نگفت، اما تمام مدت
بعد از اینکه استاد کیم کلاس را تموم کرد، سکوت سنگینی بین هیونجین و فلیکس برقرار بود. هرکدوم تو دنیای خودشون بودن؛ هیونجین داشت با حرص قلم‌موهاش را تمیز می‌کرد و فلیکس با بی‌خیالی به بوم خالیش نگاه می‌کرد.
اما استاد کیم هنوز کارشون را تموم نکرده
استاد گفت که برای این قسمت از نقاشی، نباید جدا جدا کار کنن. باید قلم‌مو رو با هم بگیرن و سعی کنن همزمان حرکت کنن. هیونجین اول می خواست اعتراض کنه که استاد جلوش رو گرفت و اجازه نداد حرف بزنه.پس مجبور شد با فلیکس همکاری کنه.هیونجین قلمو رو گرفت و فلیکس هم دستش رو گذاشت روی دست هیونجین.
دست‌های هم خیلی نزدیک بود. هیونجین حس می‌کرد دست فلیکس کمی گرم‌تر از دست خودشه. اولش خیلی سخت بود؛ هر بار که هیونجین می‌خواست حرکت کنه، فلیکس یه کم زودتر یا دیرتر حرکت می‌کرد و خط روی بوم کج می‌شد. هر دو کمی خجالت‌زده بودن و به جای اینکه به هم نگاه کنن، فقط به بوم خیره شده بودن.
بعد از چند بار تلاش، کم‌کم با هم هماهنگ شدن. هیونجین متوجه شد که اگه آروم‌تر حرکت کنه، فلیکس بهتر می‌تونه باهاش همراه بشه. سکوت کلاس سنگین بود، اما اون سکوتِ بدی نبود. فقط صدای کشیده شدن قلم‌مو روی بوم می‌اومد و هیونجین سعی می‌کرد حواس خودش رو از نزدیکی دست فلیکس پرت کنه، ولی خیلی سخت بود.
بعد از اینکه بالاخره موفق شدن یه خط صاف و درست روی بوم بکشن، یه نفس عمیق کشیدن. فلیکس هنوز دستش رو روی دست هیونجین نگه داشته بود، ولی دیگه فشارش رو کمتر کرده بود. هیونجین حس می‌کرد دستاش یه کم می‌لرزه، برای همین سعی می‌کرد خیلی آروم و با تمرکز بیشتری قلم‌مو رو حرکت بده تا فلیکس متوجه نشه.
استاد از کنار میز اونا رد شد و یه نگاهی به بوم انداخت. گفت: «خوبه، الان دارید یاد می‌گیرید که چطور بدون حرف زدن، با هم هماهنگ بشید. همین‌طور ادامه بدید.»
وقتی استاد دور شد، فلیکس خیلی آروم، طوری که انگار فقط داشت با خودش حرف می‌زنه، گفت: «خیلی سخت بود، نه؟»
هیونجین سرش رو تکون داد و گفت: «آره، فکر می‌کردم خیلی راحت باشه، ولی واقعاً این‌طور نیست.»
فلیکس لبخند کوچیکی زد.وقتی فلیکس اون لبخند کوچیک رو زد و نگاهش رو به هیونجین دوخت، هیونجین حس کرد صورتش داره داغ می‌شه. اون حس نزدیکی دست‌ها و اون نگاهِ فلیکس، دیگه براش قابل تحمل نبود. حس می‌کرد اگه همین‌طوری بمونه، همه متوجه می‌شن که چقدر دستش داره می‌لرزه.
و ادامه دارد....