پارت هشت

پارت هشت
تمام راه برگشت به خونه رو با لبخند احمقانه‌ای روی لب‌هاش طی کرد.
اما همین که به خودش اومد، وایساد.
میتا: «...وایسا ببینم. من چرا انقدر ذوق دارم؟!»
دستش رو روی صورتش گذاشت.
میتا: «اون فقط مربی خیاطیمه! یه آدم مهربونه که با همه همین‌طوری رفتار می‌کنه!»
چند ثانیه سکوت کرد.
میتا: «...احتمالاً.»
و همین «احتمالاً» کافی بود تا دوباره یاد لبخند میتسویا بیفته.
جلسه‌ی بعد، میتا سعی کرد کاملاً عادی رفتار کنه.
سعی کرد.
چون به محض اینکه وارد کارگاه شد و میتسویا با لبخند گفت «سلام، سوزوکی»، مغزش رسماً از کار افتاد.