𝒎𝒚 𝒍𝒊𝒂𝒓

𝒎𝒚 𝒍𝒊𝒂𝒓
𝘾𝙝𝙖𝙥𝙩𝙚𝙧:２
𝙋𝙖𝙧𝙩:１４

(زمان حال، عمارت مین،5:34am)

عمارت غرق در سکوت بود.

با ورودش هوای سرد صبحگاهی هم وارد خانه شد.

جئون مستقیم به اتاقش رفت و وارد شد.

اتاقش دقیقا همان‌طوری که آن را ترک کرده بود،بود.

اما لبتاپ تاب روی تخت نبود.

چراغ را روشن کرد و با عجله شروع به گشتن دنبال آن فلش خاکستری رنگ شد.

کشو ها را باز کرد و تمام وسایل را بیرون ریخت.
کمدش و حتی زیر تختش، اما آن لبتاپ هیچ جای آن اتاق نبود.

-گ.اییدمش..کجاست..

از اتاق بیرون رفت و جلو تر راه افتاد.
بدون در زدن وارد اتاق جیمین و یونگی شد.

هردو با بالا تنه لخت روی تخت در آغوش یکدیگر بودند.

با صدای باز شدن در جیمین چشمانش را باز و روی تخت نشست.

با دیدن جئون کمی تعجب کرد.

ابرویی بالا انداخت و خمیازه کشید.

^عوضی این موقع صبح اینجا چه غلطی می‌کنی

پسر جواب نداد.
سمت کمد لباس مشترک جیمین و یونگی رفت.

^حداقل در میزدی!

یونگی کنی تکان خورد و بخاطر غر غر های جیمین یک چشمش را باز کرد.

• چیشده..

وقتی جونگکوک چیزی پیدا نکرد،بلند شد.

-فلش کجاست

یونگی هم روی تخت نشست و چشمانش را مالید.

^ چه فلشی؟

- همون لعنتی ای که بخاطرش لبتاپت رو قرض گرفتم،بهش وصل بود-

• باز دیوونه شدی ،کوک؟ من لبتاپ جیمینو برداشتم ولی فلشی داخلش نبود.

مرد به تاج تخت تکیه داد.

•شاید گمش کردی ، اینجا نیست

پسرک دستی به موهای ابریشمی مشکی اش کشید.

-امکان نداره.. مطمئنم داخل لبتاپ گذاشتمش

جیمین نگاهی به ساعت انداخت.

^آیش!! خدا لعنتت کنه، یک ساعت دیگه باید برم شرکت

یونگی دوباره دراز کشید و پتو را روی صورتش کشید.

•بیخیالش ، بخواب ،جوجه

جئون از اتاق بیرون رفت ،حتی پشتش را نگاه نکرد.

^کوک!-

اما پسر رفته بود.

از عمارت بیرون زد و تلفنش را روشن کرد.

در بین مخاطبینش دنبال کسی بود..

بالاخره پیدایش کرد و تماس را برقرار کرد.

به نام مخاطب خیره بود.
[Anna]

دختر تماس را جواب داد.
صدایش خسته و خواب آلود می آمد.

~چی میخوای..

-به کمکت نیاز دارم
```````````````````````````````````````````````````````````````
شرایط پارت بعد:
لایک:۹۰
کامنت:۸۰
۹۱۰ تایی بشیم😭✨