آینه 37

#آینه
𝓟𝓪𝓻𝓽 37:
"یک ماه بعد، چویا"
همینکه صدای درو شنیدم فنجونمو گذاشتم و سریع رفتم تا درو باز کنم
نگاهی به سر تا پاش انداختم و اخم کردم
+ مگه بهت کلید ندادم.. چرا همش زنگو میزنی؟
نیشخندی زد و تقه محکمی توی پیشونیم زد
- چون حرص میخوری خوشم میاد..
دستمو روی پیشونیم فشار دادم و رفتم کنار تا بیاد داخل ولی همزمان باهاش هم داشتم زیرلب بهش فحش میدادم..
هرچند توی این مدت دیگه اینکاراش واسم عادی شده بود
+ غذا خوردی؟
- امم.. نه
رفتم سمت اشپزخونه
+ نودل دارم، همونو واست میارم

"دازای"
پشت میز نشستم و نگاهمو بهش دوختم..
توی این مدت، دروغ بود اگه میگفتم ازش خوشم نیومده.. ولی خب.. نمیدونستم چطور باید بهش بگم.. و نمیدونستم چه واکنشی ممکنه داشته باشه..
قبلا با گفتن اینکه من و خودشو نمیتونه تصور کنه یجورایی ردم کرده بود ولی.. به خودم امید میدادم که شاید این مدت نظرش عوض شده باشه..
- بیا
ظرف نودل رو که جلوم گذاشت از فکر بیرون اومدم
نگاهی بهش انداختم و همونطور که با چاپ استیک یه مقداری از نودلو برمیداشتم گفتم: واقعا باید بری؟
- این یه ماه بخاطر تو شیفت شب نگرفتم.. امشب نرم سرپرستار بیچاره‌م میکنه.. اصلا حوصلشو ندارم
مکث کرد و نگاهی بهم انداخت
- نمیتونی تنها بخوابی؟
+ ها.. چرا میتونم.. فقط.. گفتی شبا اون پرستاره ایزومی هم هست.. ازش خوشم نمیاد
- واسه چی؟ دختر خوبیه که!
+ زیادی خودشو میچسبونه بهت
همین که این از دهنم در رفت تازه فهمیدم چی گفتم
با تعجب بهم زل زده بود
نگاهمو ازش دزدیدم و یه عالمه از نودلو یدفعه ای توی دهنم جا دادم و باعث شد دهنم بدجوری بسوزه
حواسش از حرفم پرت شد
- چقد احمقی دازای!
بلند شد و سریع یه لیوان اب بهم داد
- بگیر زهرمار کن، به جای عقل فقط اون زبونت دراز شده تا باهاش چرت و پرت بلغور کنی
بین سرفه هام گفتم: ا.. انقد حرف نزن.. چو.. یا..
از توی اشپزخونه بیرون رفت و بعد از چند دقیقه با روپوش بیمارستانش برگشت
- من باید برم.. بگیر بخواب تا صبح که برگردم.. سمت اتاقمم نمیری فهمیدی؟
جرعه دیگه ای از اب خوردم
+ باشه بابا کشتی منو.. نترس منم خیلی دلم نمیخواد برم روی اون تخت پادشاهیت، سرورم
با اخم نگاهی بهم انداخت
منتظر بودم تا تشری چیزی بزنه ولی چیزی نگفت و درو باز کرد
- زود بگیر بخواب فهمیدی یا نه
اینو گفت و.. رفت
+ زود برگرد لعنتی