عطر شب های پاریس
پارت 15
نور کمرنگ صبحگاهی از میان پردههای حریر، خودش را به داخل اتاق ا/ت میکشاند. ا/ت پلکهایش را به آرامی باز کرد و برای لحظهای در مرز بیداری و رؤیا معلق ماند. تصویر جونگ کوک، آن مردی که در تمام شبها قلبش را تسخیر کرده بود، هنوز در ذهنش پررنگ بود. بوی قهوهی گرم، باران پاریس، صدای خندهی هانا... همه چیز آنقدر واقعی به نظر میرسید که حس میکرد میتواند لمسشان کند. آهی کشید. چقدر دلش برای آن زندگی رؤیایی تنگ شده بود، زندگیای که انگار از آنِ خودش بود، نه صرفاً یک خواب.
همینطور که غرق در افکار شیرین شب گذشته بود و لبخندی محو بر لبانش نشسته بود، صدای آهنگ زنگ گوشیاش او را از دنیای رؤیاها بیرون کشید. لرزشی کوچک روی پاتختی، نشان از دنیای واقعی داشت. دستش را دراز کرد و گوشی را برداشت. اسم "سه بوم" روی صفحه درخشید. سه بوم، صمیمیترین دوستش بود که همیشه با انرژی بیحد و مرزش، ا/ت را به دل اتفاقات تازه میکشاند.
"سلام!" ا/ت با صدای خوابآلود گفت.
"سلام به روی ماهت، خوابالوی قشنگ! چطوری؟" صدای پرشور سه بوم از پشت خط آمد.
"خوبم... تو خوبی؟" ا/ت خمیازه کشید.
"منم خوبم! ا/ت، یه خبر عالی دارم! فردا شب یه مهمونی خیلی باحاله! قراره کلی آدم باحال بیان، موسیقی زنده هم داره... خلاصه که از اون مهمونیهاست که نباید از دست بدی!" سه بوم با هیجان حرف میزد، طوری که انگار خودش همین حالا هم در حال رقصیدن بود.
ا/ت لحظهای سکوت کرد. هنوز ذهنش درگیر رؤیای پاریس بود. مهمانی؟ حالا؟
"مهمونی؟ کجا؟ کی؟"
"یه جای جدید توی شهر، خیلی شیکه! فردا شب، ساعت هفت. حتماً باید بیای! قول میدم حسابی بهت خوش بگذره و از این حال و هوای خوابآلودگی دربیای!" سه بوم خندید. "پس میبینمت، باشه؟ من دیگه باید برم، کلی کار دارم!"
و قبل از اینکه ا/ت بتواند کلمهای بگوید، سه بوم قطع کرد.
ادامه دارد......
نور کمرنگ صبحگاهی از میان پردههای حریر، خودش را به داخل اتاق ا/ت میکشاند. ا/ت پلکهایش را به آرامی باز کرد و برای لحظهای در مرز بیداری و رؤیا معلق ماند. تصویر جونگ کوک، آن مردی که در تمام شبها قلبش را تسخیر کرده بود، هنوز در ذهنش پررنگ بود. بوی قهوهی گرم، باران پاریس، صدای خندهی هانا... همه چیز آنقدر واقعی به نظر میرسید که حس میکرد میتواند لمسشان کند. آهی کشید. چقدر دلش برای آن زندگی رؤیایی تنگ شده بود، زندگیای که انگار از آنِ خودش بود، نه صرفاً یک خواب.
همینطور که غرق در افکار شیرین شب گذشته بود و لبخندی محو بر لبانش نشسته بود، صدای آهنگ زنگ گوشیاش او را از دنیای رؤیاها بیرون کشید. لرزشی کوچک روی پاتختی، نشان از دنیای واقعی داشت. دستش را دراز کرد و گوشی را برداشت. اسم "سه بوم" روی صفحه درخشید. سه بوم، صمیمیترین دوستش بود که همیشه با انرژی بیحد و مرزش، ا/ت را به دل اتفاقات تازه میکشاند.
"سلام!" ا/ت با صدای خوابآلود گفت.
"سلام به روی ماهت، خوابالوی قشنگ! چطوری؟" صدای پرشور سه بوم از پشت خط آمد.
"خوبم... تو خوبی؟" ا/ت خمیازه کشید.
"منم خوبم! ا/ت، یه خبر عالی دارم! فردا شب یه مهمونی خیلی باحاله! قراره کلی آدم باحال بیان، موسیقی زنده هم داره... خلاصه که از اون مهمونیهاست که نباید از دست بدی!" سه بوم با هیجان حرف میزد، طوری که انگار خودش همین حالا هم در حال رقصیدن بود.
ا/ت لحظهای سکوت کرد. هنوز ذهنش درگیر رؤیای پاریس بود. مهمانی؟ حالا؟
"مهمونی؟ کجا؟ کی؟"
"یه جای جدید توی شهر، خیلی شیکه! فردا شب، ساعت هفت. حتماً باید بیای! قول میدم حسابی بهت خوش بگذره و از این حال و هوای خوابآلودگی دربیای!" سه بوم خندید. "پس میبینمت، باشه؟ من دیگه باید برم، کلی کار دارم!"
و قبل از اینکه ا/ت بتواند کلمهای بگوید، سه بوم قطع کرد.
ادامه دارد......
- ۱۰.۲k
- ۲۴ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط