gray with the blue eyes P7

روی اون تخت بنفش رنگ. دراز کشیده بود. داشت به حرفای خودش فکر میکرد که به میراندا زده بود.
متنفر بود از اون دختر و براش مهم نبود چی. کاره اس. فقط نمیدونست چرا موقعی که اون دختره اجوزه/عجوزه (هنو نفهمیدم کدومه) به تهیونگ گفت ته ته چرا عصبی شد. حس میکرد اونم از تهیونگ خوشش اومده یعنی... چطور ممکنه پسر به اون جذابی ببینی و ازش خوشت نیاد.
+(وای خدا...ایش خجالت نداره اون که منو دوست داره منم پا میشم میرم پیشش میمونم احتمالا خودش کم کم بفهمه منم خوشم اومده ازش.بعد یهویی سرشو میاره جلو یه بوس خوشمزه بهمون میده و..... صب کن خاک به سرم اینا چیه میگم.)
با صدای تق تق در از افکارش کشید بیرون ولی حواسش هنوز پرت بود.
+بله بفرمایید.
علامت خدمتکار: ٪
٪ببخشید خانم من خدمتکار شخصی شما هستم و به خواست ارباب اینجام.
تعظیم کوتاهی کرد لبخندی روی لباش شکل گرفت. به دید بورام اون دختر زیبا خیلی مهربون به نظر میرسید و احتمالا میتونست بهش اعتماد کنه.
تصمیم گرفت باهاش. صمیمی باشه دوست باشه نه اینکه اون دختر صداش کنه خانم و بهش احترام بزاره.
هر چند میدونست اگه جلوی تهیونگ با کسی صمیمی باشه تهیونگ ممکنه عصبی بشه ولی امیدوار بود با صحبت حلش کنه. بورام توی خانواده عادی بزرگ نشده بود. اون ده ها خواهر داشت و میدونست رفتار با خواهر باید چجوری باشه حتی اگه از یه خون نباشید.
+اوه چه خوب... حوصله ام تو این مدت کم از تنهایی سر رفت. در ضمن اسمم بورامه پس لطفا خانم صدام نکن.
٪چشم خا... نم.
+پوفف(چشمشو یه دور چرخوند) اسمت چیه چند سالته؟
٪چان سوجین هستم 21 سالمه.
+اووو پس صدات میکنم اونی چون من 18 سالمه.
٪اما خانم ارباب بفهمن اخراجم میکنن!
+نه نگران نباش خودم حلش میکنم.
شدام گوگولیا
این پارت 7.بعدی رو هم الان میزارم