از یک جایی به بعد

از یک جایی به بعد
دلت می خواهد همه چیز را واگذار کنی ،
نامه یِ استعفایت را رویِ میزِ دنیا بگذاری،
کیفَت را برداری و به دورترین جایی که
می شناسی بروی...
چای بنوشی، سیگارت را دود کنی
و به هیچ چیز فکر نکنی!
از یک جایی به بعد،
دلت می خواهد خودت باشی!
تنها خودت و حافظه ای که
هیچ کس را به خاطر نمی آورد...