سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت 5
مادرم به سمت من آمد ، این واقعیت که مادرم در عرض چند ساعت به کلی تغییر کرده بود برای من قابل هضم نبود با اینکه پدرم ثروت زیادی را برای ما به ارث گذاشته بود
مادرم به عنوان پرستار در یکی از درمانگاه های محلی کار میکرد .
هیچ وقت اجازه نداشتم از محوطه قصر خارج شوم
یک روز تصمیم گرفتم که برای تفریح هم که شده از محوطه قصر خارج شوم و زمانی که همه خواب بودن از یکی از گذرگاه های مخفی قصر استفاده کردم و وارد حیاط قصر شدم اولش خیلی خوشحال بودم اما بعد از مدتی تد من را غافلگیر کرد نمیدانستم چطور
متوجه خارج شدن من از قصر شده بود ،بعد از این اتفاق بارها تلاش کردم که از ملک خانوادگیمان خارج شوم اما همیشه تد در آخرین لحظه من را غافلگیر می کرد و تنها نتیجه ای که از این کار عایدم می شد چندروز حبس شدن در اتاقم بود.
اتاقی که من در اختیار داشتم برخلاف اتاق های دیگر قصر اتاق جمع و جوری بود هیچ موقع از اتاق های بزرگ خوش ... نه راستش را بخواهید از یک اتاق بزرگ بدم نمیآمد اما از تمیز کردن اتاق بدم میآمد برای همین هم از مادرم خواستم که این اتاق را در اختیار من بگذارد اتاقی که یک کتابخانه کوچک و جمع و جور داشت من همیشه کتاب هایی که از کتابخانه قصر برمیداشتم را توی کتابخانه شخصی ام میگذاشتم تا در اولین فرصت آنها را بخوانم هرچند که کتابخانه من درهایی داشت که در مواقعی که مورد غضب مادرم قرار می گرفتم درهایش قفل میشد
مادرم نگاهی به لباس کهنه انداخت
اولش کمی اخم کرد سپس لبخندی زد و گفت :
- الان درستش میکنم
سپس لباس را از دستانم گرفت و بعد دستش را روی لباس کشید برای لحظه ای خیال کردم که مادرم دیوانه شده است
...ماما...
به خاطر تکانهایی که لباس خورد، ساکت شدم به نظر میرسید که دچار توهم شده بودم شاید داشتم خواب میدیدم اما نه ،
به یکباره لباس جان گرفت و از روی دستان مادرم بلند
شد و با سرعتی باورنکردنی به سمت من حرکت کرد
- نه
حتی توی خواب هم نمیدیدم که یک لباس خود به خود حرکت کند چه برسد به اینکه در عرض چند ثانیه خودش را به زور تن من بکند
من لباس به ظاهر کهنه را گرفتم و با چنان شدتی از خودم دور کردم که انگار چندش آور ترین قورباغه دنیا روی من پریده است از قورباغه ها متنفر بودم
درحالیکه جیغ میزدم سعی میکردم که لباس را دوباره از بدنم دور کنم
- آلفرد ولش کن
مادرم با لحن دستوری به من گفته بود که لباس را ول کنم اما چرا؟
برای لحظه ای از لباس غافل شدم و همین غفلت باعث شد که لباس با تقلا خودش را از دست من خلاص کند
نیشگونی از خودم گرفتم
- آخ ...
نه امکان نداشت من حتما داشتم خواب میدیدم نگاهی به مادرم انداختم مادرم هیچ موقع این طوری لباس نمیپوشید لحظه ای افکار وحشتناکی از ذهنم گذشت شاید این زن که در مقابلم قرار داشت مادرم نبود
با اینکه به جادو و جادوگری اعتقادی نداشتم اما نمیتوانستم این تغییر ناگهانی در ظاهر و رفتار مادرم را توجیه کنم
مادرم به سمت من آمد ، این واقعیت که مادرم در عرض چند ساعت به کلی تغییر کرده بود برای من قابل هضم نبود با اینکه پدرم ثروت زیادی را برای ما به ارث گذاشته بود
مادرم به عنوان پرستار در یکی از درمانگاه های محلی کار میکرد .
هیچ وقت اجازه نداشتم از محوطه قصر خارج شوم
یک روز تصمیم گرفتم که برای تفریح هم که شده از محوطه قصر خارج شوم و زمانی که همه خواب بودن از یکی از گذرگاه های مخفی قصر استفاده کردم و وارد حیاط قصر شدم اولش خیلی خوشحال بودم اما بعد از مدتی تد من را غافلگیر کرد نمیدانستم چطور
متوجه خارج شدن من از قصر شده بود ،بعد از این اتفاق بارها تلاش کردم که از ملک خانوادگیمان خارج شوم اما همیشه تد در آخرین لحظه من را غافلگیر می کرد و تنها نتیجه ای که از این کار عایدم می شد چندروز حبس شدن در اتاقم بود.
اتاقی که من در اختیار داشتم برخلاف اتاق های دیگر قصر اتاق جمع و جوری بود هیچ موقع از اتاق های بزرگ خوش ... نه راستش را بخواهید از یک اتاق بزرگ بدم نمیآمد اما از تمیز کردن اتاق بدم میآمد برای همین هم از مادرم خواستم که این اتاق را در اختیار من بگذارد اتاقی که یک کتابخانه کوچک و جمع و جور داشت من همیشه کتاب هایی که از کتابخانه قصر برمیداشتم را توی کتابخانه شخصی ام میگذاشتم تا در اولین فرصت آنها را بخوانم هرچند که کتابخانه من درهایی داشت که در مواقعی که مورد غضب مادرم قرار می گرفتم درهایش قفل میشد
مادرم نگاهی به لباس کهنه انداخت
اولش کمی اخم کرد سپس لبخندی زد و گفت :
- الان درستش میکنم
سپس لباس را از دستانم گرفت و بعد دستش را روی لباس کشید برای لحظه ای خیال کردم که مادرم دیوانه شده است
...ماما...
به خاطر تکانهایی که لباس خورد، ساکت شدم به نظر میرسید که دچار توهم شده بودم شاید داشتم خواب میدیدم اما نه ،
به یکباره لباس جان گرفت و از روی دستان مادرم بلند
شد و با سرعتی باورنکردنی به سمت من حرکت کرد
- نه
حتی توی خواب هم نمیدیدم که یک لباس خود به خود حرکت کند چه برسد به اینکه در عرض چند ثانیه خودش را به زور تن من بکند
من لباس به ظاهر کهنه را گرفتم و با چنان شدتی از خودم دور کردم که انگار چندش آور ترین قورباغه دنیا روی من پریده است از قورباغه ها متنفر بودم
درحالیکه جیغ میزدم سعی میکردم که لباس را دوباره از بدنم دور کنم
- آلفرد ولش کن
مادرم با لحن دستوری به من گفته بود که لباس را ول کنم اما چرا؟
برای لحظه ای از لباس غافل شدم و همین غفلت باعث شد که لباس با تقلا خودش را از دست من خلاص کند
نیشگونی از خودم گرفتم
- آخ ...
نه امکان نداشت من حتما داشتم خواب میدیدم نگاهی به مادرم انداختم مادرم هیچ موقع این طوری لباس نمیپوشید لحظه ای افکار وحشتناکی از ذهنم گذشت شاید این زن که در مقابلم قرار داشت مادرم نبود
با اینکه به جادو و جادوگری اعتقادی نداشتم اما نمیتوانستم این تغییر ناگهانی در ظاهر و رفتار مادرم را توجیه کنم
- ۱.۰k
- ۱۸ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط