زندگی من

زندگی من
یعنے
شیب خط گردنت
وقتے
به پهناے شانه ات مے رسد
یعنے
رگ برجسته ے دست هایت
وقتے
آنها را در هوا تکان مےدهے
یعنے
مهربانے شباهنگام و خواب آلودت
وقتے که مے پرسے:
"سردت نیست؟"
یعنے
رگه هاے قرمز چشمانت
وقتے خستگے در چشمانت موج مے زند
یعنے
موهاے خیس روے پیشانےات
که به عطسه مے اندازدت
زندگے من
یعنے...
تو!
یعنے
همین دلتنگے نفس گیر
وقتے
این شعر را برایت مےنویسم