Fate is predetermined.

part: 45


تقه ای به در زد و بعد از اجازه وارد شد

با غرور همیشگیش روی مبل داخل اتاق نشسته بود و لیوان وی*سگی توی دستاش بود

بعد از دیدن جونگکوک با سر به هانا اشاره کرد که کافیه و بره

هانا که درحال شرح دادن چنتا پرونده بود با حرکت کیم پرونده های باقی مونده روی میز رها کرد و رفت


کیم: بشین

جونگکوک به ارومی نشست و تکیه داد
طوری نشسته بود که انگار کنترل همچی دستشه و قرار نیست از کیم بترسه یا هر چیز دیگه ای

-:پیداش کردی؟

کیم چهرش سوالی شد و جرعه ای از لیوان توی دستش نوشید و بعد نگاهشو داد به جونگکوک " پیدا؟ کیو؟"


جونگکوک چند ثانیه ای مکث کرد " الیزا....خاله و شوهر خاله"


روی لب های کیم پوزخند کم رنگی نقش بست

کیم: من دنبال کسی نمیگردم که بخوام پیداش کنم یا نه
-:منظورت چیه؟ ۳ روزه که خبری از هیچکدومشون نیست

ظاهرا وی*سگی داخل لیوان تموم شده بود، کیم بلند شد و به سمت جام کریستالی و زیباش رفت تا دوباره لیوان رو پر کنه

کیم: الیزا دختر باهوشیه جونگکوک، الان هم کسی که محتاجه ما نیستیم...اونان..اگر نبودن هم ما طبق برنامه خودمون پیش میرفتیم و تو با دختر خانواده هوانگ ازدواج میکردی....پس یا الیزا باید خودش خودشو پیدا کنه و برگرده تا نجات بده خودشونو....یا ما راه خودمونو پیش میریم

-:یعنی میگی برات اهمیت ندارن؟
کیم: درسته
-:پس چرا اینهمه تلاش کردی از فرانسه بکشیشون اینجا؟

کیم با لیوان پرش به سمت صندلی چوبی و چرمیش رفت و پشت میزش نشست " گفتم که کار من نبود، الانم برو دیگه کارام موندن"


جونگکوک بلند شد و تعظیم کوتاه و مختصری کرد و رفت سمت در

کیم: اگر خیلی بی قراری خودت دنبال عروست بگرد


جونگکوک با حرف اخر کیم فکش منقبض شد
چطور میتونست این حرفا بزنه؟
اون بود که جونگکوک رو انداخته بود توی این اتیش
حالا هم راهی جز دختر خانواده هوانگ یا دختر خاله خودش نداشت