𝐋𝐢𝐭𝐭𝐥𝐞 𝐩𝐚𝐫𝐭 𝟏𝟑

ونوس با دیدن موهای متیو چشماش پر شد.همیشه موهاشو دوست داشت.
شروع کرد به گریه کردن و متیو آروم بغلش کرد و شروع به نوازش کردن سرش کرد.
متیو:ششش….اروم باش باشه؟توضیح می‌دم و قول میدم چیزی از قلم نیفته و بعدش می‌برمت تا باهام حرف بزنی قبوله؟»
ونوس تایید آرومی کرد و متیو رو ول کرد:
نزدیکدمن نشو.تا وقتی چیزی رو توضیح ندادی.»
متیو خندید:
اوه خانوم کوچولو؟اینو وقتی میگی که خودت تو بغلمی؟»
ونوس متیو رو هل داد:
الا تو بغلت نیستم و خیلی ممنون میشم اگر به جای حرف زدن گورت رو گم کنی عزیز دلم!»
متیو نفس عمیقی کشید و دست ونوس رو محکم گرفت.
متیو:
اگر یکم آروم باشی بهتر میتونم توضیح بدم قشنگم.»
ونوس خندید اما نه از سر شادی.
ونوس:
آروم؟دوباره؟تنها کلمه‌ای که بلدی همینه ؟اروم باش؟»
متیو:
چون نمیتونی آروم باشی ونوس نمیتونی!من چرا باید برات مهم می‌بودم؟چرا؟تو خودت میگفتی من یه عوضی‌ام پس چرا گذاشتی چشمای خوشگلت برای یه عوضی پر بشن؟پس چرا گذاشتی فکر اون عوضی خواب رو ازت بگیره؟شادی رو ازت بگیره؟خنده‌هاتو ازت بگیره؟»
ونوس دلش میخواست بشینه و اونقدر گریه کنه که نفسش بالا نیاد.
شایدم اونقدر بخنده که دیگه گریه‌ای به کارش نیاد.
متیو آروم نزدیکش شد
متیو:
میدونم الا تنها حست بهم تنفر نیست خانوم کوچولو،پس بیا با هم پیداش کنیم.»
ونوس:
و چی تضمین میکنه تو دوباره یه عوضی نیستی؟»
متیو نفس کلافه‌ای کشید:
میخوای پیمان ناگ-»
چشمای ونوس تا آخرین درجه باز شد و پرید وسط حرف متیو
ونوس:
خفه شو پسره‌ی خل و چل!»
متیو خندید و ونوس رو روی پاهاش نشوند و گونشو بوسید.
متیو:
من از میرا خوشم نمیاد و اونم از تئودور خوشش میاد،این یه ماموریت از طرف دارک لرد بود قشنگم،حاضرم با معجون حقیقت بهت بگم.»
ونوس:
لازم نکرده:»
متیو:
تو دیگه از من خوشت نمیاد و بهت حق میدم.»
ونوس اخم کرد:
نه فقط متیویی که من یادمه فقط حق رو به خودش میده.»
متیو:
ونوس!لطفا.غلط کردم خیلی خب؟دیگه همچین ماموریت کوفتی‌ای رو قبول نمیکنم و یه زنجیر به خودم میزنم که یه وقت تکون نخورم.»
ونوس بلند شد:
نمایش تموم شد ریدل؟»
متیو زد زیر گریه اما نه مثل اونبار بلکه این بار کاملا واقعی بود و دیگه نمیکشید.
چشماش اشکی شده بودن و براق.
ونوس:
من الا حالم بدتر از اونییه که بخوام با تو یه رابطه شروع کنم متیو.تو هم نمیتونی حالم رو خوب کنی یا بهترش کنی خیلی خب؟»
متیو دست ونوس رو گرفت:
لطفا نرو..یادته چقدر می‌خندیدیم؟روز اول امسال رو یادته؟اون گل لیلیوم چطور؟کتاب های ناشناسی مستقیم برای خودت فرستاده میشدن.»
ونوس:
یادته چجوری با میرا وارد رابطه شدی؟حرف هایی که بهم زدی بعد ترکم کردی؟بوسه ها و بغلات جلوی چشم با دوست صمیمی‌ام؟بی حسی مطلقت وقتی داشتم شکنجه میشدم؟»
متیو:
بسه بسه بسه…ونوس من متاسفم باشه؟ولی دیگه نمیتونم،من میخوامت!»
ونوس:
و اگر من نخوامت؟»
متیو محکم ونوس رو گرفت و جوری بوسیدش که خون از لبای ونوس سرازیر شد:
نمیتونی!»
ونوس شروع به گریه کردن کرد،ترکیب خون و اشک دختر مورد علاقه‌ش باعث میشد هر لحظه بیشتر به فروپاشی روانی نزدیک بشه.
متیو:
لطفا گریه نگن کوچولوم،هیچ چیز تقصیر تو نیست.»
ونوس:
گریه نکنم؟…متیو حس من بهت از بین رفته،دود شده و خاکسترش خاک شده و این لجبازی نیست،من دیگه دوستت ندارم،دیگه عاشقت نیستم و این آخرین حرفمه!