در دنیای سلطنت

P¹⁴

این پارت رو ویسگون حذف کرد دوباره گذاشتم


پسرک ها همدیگر را درآغوش گرفته و با درد و سوز گریه کردند ۵مین را گریه کرده طوری که لباس های یکدیگر خیس شده بود اما گریه هایشان پایان نداشت
به حیاط اصلی رفتند و یکدیگر را بغل کردند
//جونگ کوک بیا .
پسرک سوار کالسکه شد و کالسکه به حرکت در آمد
×خدافظ.با داد
+خدافظ جونگ کوک منتظرم بمون قول میدم تا نفس آخرم تلاش کنم که ببینمت دوستت دارم داداشی .با داد
×منم دوستت دارم جات روهیچکس پر نمیکنه برام .باداد و گریه
هردو پادشاه دلشان آتیش گرفت ولی مجبور بودند آن دو را اینگونه جدا کنند البته برای حفظ جان پسرانشان معشوقه های خود و مردم کشورشان مجبور به این کار شدند کسی که آنهارا با جان مردم و خانواده ی خود آنها را تحدید می‌کرد تا آن دو پسرک را از هم جدا کنند و هردو پدر را مجبور کردند که مادر فرزندانش را نگذارند که آن دو پسرک ماه روی را ببینند و باعث زجر آن دو پسرک کم سن شدند

یک ماه بعد

ویو جیمین
هر روز آموزش داشتم تو این یک ماه شب و روزم شده بود گریه کردن به حال خودم از کوک خبری نداشتم اندازه ی سوراخ جوراب مورچه دلم براش تنگ شده بود تو این یک ماه فقط دو بار از اتاقم بیرون رفتم حتی غذام هم تو اتاق میخوردم تو این یه ماه نه پدر رو دیدم نه مادرم رو حتی حق دیدن هیونگ شیک هم نداشتم تو این یه ماه افسرده شدم غذا هم که فقط دویا سه قاشق بیشتر نمیخوردم هر شبم با کابوس دیدن اینکه جونگ کوک رو از دست دادم میگذره روزهاهم وقتی کلاس ندارم کارم شده مرور خاطراتی که با جونگ کوک داشتم حالم خراب بود امروز موقع تدریس معلم داشت ازم قانون های اشرافی رو می‌پرسید الانم سر پام
《علامت معلم¿》
¿قانون ۱۸هم
+غرور شاهزادگان را پیش بگیر
¿قانون ۵۶۳ ام
+بر قدرت حریس نباشید
¿قانون۴۳۲
+هیچوقت.....
چشمام سیاهی رفت
و تاریکی

۴ساعت بعد
طبیب:بدنشون ضعیف شده و فشار زیادی بهشون وارد شده که باعث شده از هوش بروند

صدا گریه دور و اطراف رو پر کرده بود

^^پسرم خوبی
●جیمینی مامان قربونت بشه باهام حرف بزن
هیونگ شیک:هیونگ حالت خوبه
+خو...بم
+مادر
●جونم .با گریه
+گریه نکن من خوبم
●چشم عزیزم
+پادشاه میشه تنهامون بزارین
^^پسرم....
+لطفا برین بیرون
●باشه عزیزم
+اوما تو نرو
●باشه خوشگل مامانی
●همه بیرون.داد
همه رفتن بیرون فقط منو مامان بودیم
بزور پاشدم نشستم مامانم رو تخت کنارم نشست و منو کشید بغلش که زدم زیر گریه بعد ۳مین هق هقم بلند شد
+ما..مانی....هق جونگ کوک هق میشه ببینمش هق
●عزیزم پدرت نمیزار....
+تروخدا بسه هق هق نمیتونم ترجیح میدم هق هق بمیرم ولی هق از جونگ کوک هق هق دور نباشم هق.داد و گریه شدید
●پسرم.....
+چرا کسی نمی‌فهمه هق هق نمیتونم بسه هق منم آدمم چرا هق هق نمیتونم از اتاقم برم بیرون هق چرا حَق ندارم هق برم بیرون از قصر بسمه دیگه .داد
●درکت میکنم
+نه اوما هق هق درک نمی‌کنید هق از خودم متنفرم هق از هرکسی که تو زندگیمه متنفرم هق هق

ویو ندا (خودم)

پادشاه که پشت در بود همه ی حرف های پسرش پاره ای از تنش را شنید و بر خود لعنت فرستاد وقلبش آتش گرفت و وارد اتاق شد روی یک زانو در کنار تخت نشست و دستان کوچک و ظریف پسرش را در دستش گرفت
^^پسرم منو ببخش ولی بابایی مجبوره درکم کن پسرم بخدا هر قطره اشکات تنم رو به آتیش میکشه اشکاتو نبینم مطمئن باش نمیخوام زجر ببینی اگه مجبور نبودم حتی کاری میکردم جانگ کوک پیشت بمونه و نره به کشور خودش
+پدر فقط لطفا هق هق بزار ببینمش
^^نمیتونم نمیتونم
+چرا چرا هق چرا هیچ کاری نمی‌تونید هق برام انجام بدین هق مگه پادشاه نیستین چرا نمیتونین ها هق هق
پسرک دستانش را از دست پدرش بیرون کشید


لایک وکامنت یادتون نره خوشملام 💗💞
روح نباشین و کامنت بزارید ولایک کنید🤍⛓️