فیک: عشق ممنوعهی رئیس
فیک: عشق ممنوعهی رئیس
📌 پارت ۳
👑 ژانر: عاشقانه، رازآلود، عشق پنهان، فضای کرهای
---
📍سهشنبه – ساعت ۸ صبح – لابی شرکت JK GROUP
تهیونگ با موهای آشفته و کت چروک شده، با عجله از مترو بیرون اومد و وارد شرکت شد.
~ تهیونگ:
(نفسزنان)
– خدایا… باز دیر رسیدم…
آسانسور داشت بسته میشد که با نوک انگشت نگهش داشت. در باز شد… و چشم تو چشم شد با…
^ جونگکوک.
کتوشلوار تیره، دکمهی یقه بسته، موهای شانهشده… و چشمهایی که وقتی تهیونگ وارد شد، یه لحظه گرمتر شدن.
~ تهیونگ:
(متعجب و سریع تعظیم کرد)
– صب…صبح بخیر رئیس!
^ جونگکوک:
– بیا تو.
در آسانسور بسته شد. فقط اون دوتا بودن. سکوت، سنگین.
تهیونگ دستپاچه بود. با خودش فکر میکرد امروز چقدر رئیسش ترسناکتر از همیشهست.
اما جونگکوک… فقط داشت نگاهش میکرد.
و برای اولین بار، سعی کرد یخ حرف زدنش رو آب کنه.
^ جونگکوک:
– موهاتو زدی؟ مدلش فرق کرده.
~ تهیونگ:
(متعجب نگاهش کرد)
– ا… نه. فقط شونهم نکردم امروز… دیر رسیدم…
جونگکوک لبخند کمرنگی زد. برای خودش هم عجیب بود. از کی برای مدل موی منشی نظر میداد؟
ولی باز ادامه داد:
^ جونگکوک:
– رنگ پوستت… توی نور طبیعی بهتره.
تهیونگ خندید. بیخیال.
– همه بهم میگن خیلی پریدم! میدونین… زیاد میرم آفتاب.
جونگکوک خیره نگاش کرد. با خودش فکر کرد:
"چطور نمیفهمی تهیونگ… دارم سعی میکنم نزدیکت شم… لعنتی."
آسانسور ایستاد. در باز شد.
~ تهیونگ:
(با لبخند همیشگی)
– روز خوبی داشته باشین رئیس!
و رفت…
جونگکوک، همونجا ایستاد. در آسانسور بسته شد.
مشتهاش توی جیبش گره خوردن.
^ جونگکوک (در دل):
– اون خندت… چرا انقدر سادهست… چرا باهام مثل یه آدم عادی حرف میزنی؟ تو فرق داری تهیونگ…
و همین داره دیوونهم میکنه.
📍ظهر – دفتر ریاست
تهیونگ با یک لیوان قهوه وارد شد.
~ تهیونگ:
– این قهوه مخصوص خودمه، اما حس کردم شاید شما هم خوشتون بیاد. با شکر کمتر درستش کردم.
جونگکوک نگاهی به لیوان انداخت.
^ جونگکوک:
– تو هر روز قهوه میخوری؟
~ تهیونگ:
– آره! قهوه منو زنده نگه میداره 😁
جونگکوک، لیوان رو گرفت. دست تهیونگ رو لمس کرد… تهیونگ سریع دستشو کشید.
– واای ببخشید! دستم خیس بود!
رفت بیرون. با همون لبخند همیشگی.
اما جونگکوک… لیوان قهوه رو گذاشت روی میز. به جای خوردن، فقط به رد انگشت تهیونگ روی لیوان نگاه میکرد.
و زمزمه کرد:
^ جونگکوک:
– یه روز… بالاخره میفهمی.
📌 پارت ۳
👑 ژانر: عاشقانه، رازآلود، عشق پنهان، فضای کرهای
---
📍سهشنبه – ساعت ۸ صبح – لابی شرکت JK GROUP
تهیونگ با موهای آشفته و کت چروک شده، با عجله از مترو بیرون اومد و وارد شرکت شد.
~ تهیونگ:
(نفسزنان)
– خدایا… باز دیر رسیدم…
آسانسور داشت بسته میشد که با نوک انگشت نگهش داشت. در باز شد… و چشم تو چشم شد با…
^ جونگکوک.
کتوشلوار تیره، دکمهی یقه بسته، موهای شانهشده… و چشمهایی که وقتی تهیونگ وارد شد، یه لحظه گرمتر شدن.
~ تهیونگ:
(متعجب و سریع تعظیم کرد)
– صب…صبح بخیر رئیس!
^ جونگکوک:
– بیا تو.
در آسانسور بسته شد. فقط اون دوتا بودن. سکوت، سنگین.
تهیونگ دستپاچه بود. با خودش فکر میکرد امروز چقدر رئیسش ترسناکتر از همیشهست.
اما جونگکوک… فقط داشت نگاهش میکرد.
و برای اولین بار، سعی کرد یخ حرف زدنش رو آب کنه.
^ جونگکوک:
– موهاتو زدی؟ مدلش فرق کرده.
~ تهیونگ:
(متعجب نگاهش کرد)
– ا… نه. فقط شونهم نکردم امروز… دیر رسیدم…
جونگکوک لبخند کمرنگی زد. برای خودش هم عجیب بود. از کی برای مدل موی منشی نظر میداد؟
ولی باز ادامه داد:
^ جونگکوک:
– رنگ پوستت… توی نور طبیعی بهتره.
تهیونگ خندید. بیخیال.
– همه بهم میگن خیلی پریدم! میدونین… زیاد میرم آفتاب.
جونگکوک خیره نگاش کرد. با خودش فکر کرد:
"چطور نمیفهمی تهیونگ… دارم سعی میکنم نزدیکت شم… لعنتی."
آسانسور ایستاد. در باز شد.
~ تهیونگ:
(با لبخند همیشگی)
– روز خوبی داشته باشین رئیس!
و رفت…
جونگکوک، همونجا ایستاد. در آسانسور بسته شد.
مشتهاش توی جیبش گره خوردن.
^ جونگکوک (در دل):
– اون خندت… چرا انقدر سادهست… چرا باهام مثل یه آدم عادی حرف میزنی؟ تو فرق داری تهیونگ…
و همین داره دیوونهم میکنه.
📍ظهر – دفتر ریاست
تهیونگ با یک لیوان قهوه وارد شد.
~ تهیونگ:
– این قهوه مخصوص خودمه، اما حس کردم شاید شما هم خوشتون بیاد. با شکر کمتر درستش کردم.
جونگکوک نگاهی به لیوان انداخت.
^ جونگکوک:
– تو هر روز قهوه میخوری؟
~ تهیونگ:
– آره! قهوه منو زنده نگه میداره 😁
جونگکوک، لیوان رو گرفت. دست تهیونگ رو لمس کرد… تهیونگ سریع دستشو کشید.
– واای ببخشید! دستم خیس بود!
رفت بیرون. با همون لبخند همیشگی.
اما جونگکوک… لیوان قهوه رو گذاشت روی میز. به جای خوردن، فقط به رد انگشت تهیونگ روی لیوان نگاه میکرد.
و زمزمه کرد:
^ جونگکوک:
– یه روز… بالاخره میفهمی.
- ۱.۸k
- ۱۸ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط