Heir of Light and Darkness

Heir of Light and Darkness

part : 23

تهیونگ وقتی چشم‌هاش رو باز کرد، خودش رو وسط یه تالار تاریک دید. دست‌هاش با زنجیرهای جادویی بسته شده بودن و رئیس روبه‌روش ایستاده بود.

پدرش چند قدم اون‌طرف‌تر روی زمین افتاده بود.

+ بابا! باهاش چی کار کردی؟!

رئیس لبخند زد.

رئیس: «نگران نباش. فعلاً زنده‌ست. چیزی که من می‌خوام، قدرت توئه.»

تهیونگ سعی کرد زنجیرها رو باز کنه، اما هر بار که از قدرتش استفاده می‌کرد، زنجیرها محکم‌تر می‌شدن.

+ هیچ‌وقت بهت کمک نمی‌کنم!

رئیس: «خودت می‌بینی که انتخابی نداری.»

---

اون طرف، جونگ‌کوک توی جنگل به هوش اومد. زخمی شده بود، اما اولین چیزی که به ذهنش رسید، تهیونگ بود.

- فندقک... فقط یه کم دیگه طاقت بیار.

ناگهان صدای آشنایی شنید.

پدر تهیونگ: «اگه می‌خوای نجاتش بدی، باید قبل از باز شدن دروازه بهش برسی.»

جونگ‌کوک برگشت و بهش کمک کرد بلند بشه.

- راهش کجاست؟

پدر تهیونگ: «جایی که قدرت نور و تاریکی برای اولین بار به هم رسیدن. اما یه چیز رو باید بدونی... برای شکستن طلسم، وارث تاریکی باید از قدرت خودش بگذره.»

جونگ‌کوک ساکت شد. می‌دونست این کار ممکنه تمام قدرتش رو ازش بگیره.

- مهم نیست. فقط باید نجاتش بدم.

---

رئیس دستش رو روی نماد بزرگی وسط تالار گذاشت. دروازه شروع به باز شدن کرد و صدای غریبی از پشتش پیچید.

تهیونگ با ترس به نورهای اطرافش نگاه کرد.

+ جونگ‌کوک کجاست؟!

رئیس خندید.

رئیس: «اون دیگه نمی‌تونه کمکت کنه.»

اما درست همون لحظه، در تالار با شدت باز شد.

جونگ‌کوک وارد شد؛ خسته و زخمی، ولی با نگاهی که هیچ ترسی توش نبود.

- اشتباه می‌کنی. من هنوز اینجام.

تهیونگ با دیدنش نفس راحتی کشید.

+ جونگ‌کوک!

جونگ‌کوک بهش لبخند کوچیکی زد.

- اومدم دنبالت، فندقک.

اما وقتی به سمت تهیونگ قدم برداشت، زنجیرهای جادویی شروع به درخشیدن کردن.

رئیس با خنده گفت:

رئیس: «پس بیا ببینیم چقدر حاضری برای نجاتش از دست بدی.»

~~~

ادامه دارد...