رمان سوکوکو 36
زیر نور ماه ᴘᴀʀᴛ 36:
دازای: دلیلم بخاطر کار اون روز این بود...
*فلش بک 6 سال پیش، ویو دازای*
+ چشم رییس.. بسپریدش به من
از دفتر رییس اومدم بیرون و رفتم تو دفتر خودم تا یه نقشه خوب بکشم
نباید اجازه میدادم سازمانی که فئودور دست و پا کرده بود محکم بشه ولی از یه طرف از نقطه ضعفش خبری نداشتم و نمیتونستم به عنوان دشمن اطلاعات جمع اوری کنم پس.. تصمیم گرفتم یه خیانت جعلی به مافیا راه بندازم
داشتم فکرامو میکردم که با ورود چویا به دفتر همه حواسم پرت شد..
+ هی هویجک.. یادت رفت در بزنیاا
چویا نگاهشو داد سمتم و داد زد: هاا؟ مثل اینکه یادت رفته اینجا دفتر منم هست
دستمو گزاشتم رو میزم و نیشخند زدم: اوو اره اصلا یادم نبود..اخه همش پشت میزت میشینی و پیدا نیستی بخاطر همین نمیتونم ببینمت
کلاهشو پرت کرد سمتم
چویا: بعدا به حسابت میرسم.. فعلا خفه خون میگیری میخوام بخوابم
+ اینجا مگه جا خوابه؟ چرا نمیری خونه؟
چویا رفت پشت میزش و سرشو روی میز گذاشت
- گفتم خفه خون بگیر
صدامو بلند کردم و با لحن بچگونه جوابشو دادم: چشم چویا سان..
«صبح، ویو چویا»
از خواب بیدار شدم
+ لعنتی سرم هنوز درد میکنه
رفتم تا دست و صورتمو بشورم و بعد هم از دفتر زدم بیرون
داشتم توی سالن راه میرفتم که موری سان جلوی راهمو گرفت
- چویا.. دازایو ندیدی؟
+ دازای؟ خب اون توی دفتر..
یه لحظه حواسمو جمع کردم و یادم اومد که صبح تو دفتر ندیدمش
رومو برگردوندم سمت موری سان
+ حتما رفته بیرون..
موری سان چهره نگرانی به خودش گرفت
چویا: امم.. میخواین برم دفترو بگردم؟ شاید چیزی پیدا کردم
حرفمو با سر تایید کرد و بدون گفتن یه کلمه دیگ ازم دور شد
رفتم توی دفتر و نگاهی به سرتاسر اونجا انداختم
رو میز دازای یه کاغذ بود
رفتم نزدیکتر و برداشتمش
" اگه میخواین زنده برگرده، تحقیقاتتون رو درمورد ما تموم کنید"
با خوندن متن نامه چشمام ناخوداگاه لرزید کاغذو پرت کردم و دویدم بیرون...
دازای: دلیلم بخاطر کار اون روز این بود...
*فلش بک 6 سال پیش، ویو دازای*
+ چشم رییس.. بسپریدش به من
از دفتر رییس اومدم بیرون و رفتم تو دفتر خودم تا یه نقشه خوب بکشم
نباید اجازه میدادم سازمانی که فئودور دست و پا کرده بود محکم بشه ولی از یه طرف از نقطه ضعفش خبری نداشتم و نمیتونستم به عنوان دشمن اطلاعات جمع اوری کنم پس.. تصمیم گرفتم یه خیانت جعلی به مافیا راه بندازم
داشتم فکرامو میکردم که با ورود چویا به دفتر همه حواسم پرت شد..
+ هی هویجک.. یادت رفت در بزنیاا
چویا نگاهشو داد سمتم و داد زد: هاا؟ مثل اینکه یادت رفته اینجا دفتر منم هست
دستمو گزاشتم رو میزم و نیشخند زدم: اوو اره اصلا یادم نبود..اخه همش پشت میزت میشینی و پیدا نیستی بخاطر همین نمیتونم ببینمت
کلاهشو پرت کرد سمتم
چویا: بعدا به حسابت میرسم.. فعلا خفه خون میگیری میخوام بخوابم
+ اینجا مگه جا خوابه؟ چرا نمیری خونه؟
چویا رفت پشت میزش و سرشو روی میز گذاشت
- گفتم خفه خون بگیر
صدامو بلند کردم و با لحن بچگونه جوابشو دادم: چشم چویا سان..
«صبح، ویو چویا»
از خواب بیدار شدم
+ لعنتی سرم هنوز درد میکنه
رفتم تا دست و صورتمو بشورم و بعد هم از دفتر زدم بیرون
داشتم توی سالن راه میرفتم که موری سان جلوی راهمو گرفت
- چویا.. دازایو ندیدی؟
+ دازای؟ خب اون توی دفتر..
یه لحظه حواسمو جمع کردم و یادم اومد که صبح تو دفتر ندیدمش
رومو برگردوندم سمت موری سان
+ حتما رفته بیرون..
موری سان چهره نگرانی به خودش گرفت
چویا: امم.. میخواین برم دفترو بگردم؟ شاید چیزی پیدا کردم
حرفمو با سر تایید کرد و بدون گفتن یه کلمه دیگ ازم دور شد
رفتم توی دفتر و نگاهی به سرتاسر اونجا انداختم
رو میز دازای یه کاغذ بود
رفتم نزدیکتر و برداشتمش
" اگه میخواین زنده برگرده، تحقیقاتتون رو درمورد ما تموم کنید"
با خوندن متن نامه چشمام ناخوداگاه لرزید کاغذو پرت کردم و دویدم بیرون...
- ۱۶.۱k
- ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط