پا به پاي كودكي هايم بيا/كفش هايت را به پا كن تا به تا

پا به پاي كودكي هايم بيا/كفش هايت را به پا كن تا به تا
قاه قاه خنده ات را ساز كن /باز هم با خنده ات اعجاز كن
پا بكوب و لج كن و راضي نشو/با كسي جز عشق همبازي نشو
بچه هاي كوچه را هم كن خبر/عاقلي را يك شب از يادت ببر
طعم چاي و قوري گلدارمان/لحظه هاي ناب بي تكرارمان
مادري از جنس باران داشتيم/در كنارش خواب آسان داشتيم
يا پدر اسطوره دنياي ما /قهرمان باور زيباي ما
قصه هاي هر شب مادر بزرگ /ماجراهاي بزبز قندي و گرگ
غصه هرگز فرصت جولان نداشت/خنده هاي كودكي پايان نداشت
هر كسي رنگ خودش بي شيله بود/ثروت هر بچه اي قدري تيله بود
اي شريك نان و گردو پنير!/همكلاسي ! باز دستم بگير
مثل تو ديگر كسي يكرنگ نيست / آن دل نازت برايم تنگ نيست؟
حال ما را از كسي پرسيده اي؟/ مثل ما با و پرت را چيده اي؟
حسرت پرواز داري در قفس ؟/ مي كشي مشكل در اين دنيا نفس؟
سادگي هايت برايت تنگ نيست؟/
رنگ بي رنگيت اسير رنگ نيست؟
رنگ دنيايت هنوزم آبي است؟/آسمان باورت مهتابي است؟
هر كجايي شعر باران را بخوان/
ساده باش و باز هم كودك بمان
باز باران با ترانه‌"‌‌گريه كن!/كودكي تو" كودكانه گريه كن
اي رفيق روزهاي گرم وسرد
سادگي هايم به سويم باز گرد!!!