یک وقت هایی فکر میکنیم مرد بودن، چقدر می تواند غمگین باشد

یک وقت هایی فکر میکنیم مرد بودن، چقدر می تواند غمگین باشد!!،
هیچ کس از دنیای مردانه نمی گوید...
هیچ کس از حقوق مردان دفاع نمیکند...
هیچ انجمنی، با پسوند «... مردان» خاص نمیشود...!!،
مرد ها نمادی مثل رنگ صورتی ندارند...
این روزها، همه یک بلند گو دست گرفته اند و از حقوق و دردها و دنیای زنان می گویند.
در حالی که حق و درد و دنیای هر زنی یکی از همین مردها است. یکی از همین مردهایی که دوستمان دارند.
وقتی میخواهند حرف خاصی بزنند هول می شوند. حتی همان مرد هایی که دوستمان داشتند ولی رفتند...
یکی از همین مرد های همیشه خسته. از همین هایی که از ۱۸ سالگی دویدن را شروع میکنند. و مدام باید عقب باشند.
مدام باید حرص رسیدن به چیزی را بخورند. سربازی، کار، در آمد، تحصیل...مسئولیت زندگی...حفظ ناموس...
همه از مرد ها همه توقعی دارند. باید تحصیل کرده باشند. پولدار، خوشتیپ، قد بلند، خوش اخلاق، قوی...
و خدا نکند یکی از اینها نباشند !!!
ما هم برای خودمان خوشیم !