دنیا همین است رفیق...

دنیا همین است رفیق...
کمی،فقط کمی آن را جدی بگیری روزگارت را سیاه میکند...
من را ببین...
نه وجدانا من را ببین برایت درس عبرت شود
یک عمر حرص این دنیا را خوردم
با این جنگیدم
با آن بحث کردم
فکر،فکر،فکر و هزار فکر
شب بیداری های پی در پی
اشک هایی که تا صبح بالشتم را خیس میکرد
عاشق شدم
خواستمش،برای ماندنش چه خون دل ها که نخوردم...
رفت...
زمین خوردم...
دیوانه شدم...
بارها فکر مرگ بودم و کم آوردم
عمر جوانی ام را پای مشکلات این دنیا دادم
آخر چه شد؟؟
به کجا رسیدم؟؟؟
ارزشش را داشت؟؟؟
میدانی...
گاهی اوقات هست از یک نقطه شروع میکنی و میروی و میروی ولی یک روزی میبینی دوباره به همان نقطه ابتدا رسیده ای
رفیق...
من از یک نقطه شروع کردم
رفتم و رفتم
به خودم که آمدم دیدم از همان نقطه شروع هم عقب تر رفته ام...
من را ببین برایت درس عبرت شود...
رفیق...
دنیا را جدی نگیر...
قرار نیست در دنیا به هر چه میخواهی برسی
باور داشته باش یک چیزهایی در این دنیا سهمت نیست
هر چقدر هم سعی کنی و زمین و زمان را به هم بدوزی سهمت نمیشود
به خدا دنیا را جدی بگیری یک روزی روزگارت مانند من میشود...
یک روزی مانند من از این جا رانده و از آن جا مانده میشوی و کاسه چه کنم،چه کنم دستت میگیری...
مراقب دنیا باش تو را رام خود نکند
هفت خط است این دنیا...
هر چه گفت
هر چه کرد تو خودت را به کوچه علی چپ بزن...
مراقب باش رفیق...
مراقب باش...