✨🦋

✨🦋
خداوندا! در دستان من چیزی نیست؛ نه برای عرضه [چیزی دارند] و نه قدرت دفاع دارند، اما در دستانم چیزی را ذخیره کرده‌ام که به این ذخیره امید دارم و آن روان بودن پیوسته به‌سمت تو است. وقتی آنها را به‌سمتت بلند کردم، وقتی آنها را برایت بر زمین و زانو گذاردم، وقتی سلاح را برای دفاع از دینت به دست گرفتم؛ اینها ثروتِ دست من است که امید دارم قبول کرده باشی.

"بخشی از وصیت‌نامه شهید حاج #قاسم_سلیمانی "

#قاسم_بن_الحسن
#قهرمان_ایرانی
دیدگاه ها (۰)

۷🔻 پایان دوران برد ۲۰۰۰ کیلومتر/ نبرد فرامنطقه‌ای آغاز شد🔹دس...

خسف | قصه سی و چهارم: امام عسکری (ع) (بخش پایانی)

#تکپارتیموضوع:(وقتی پات پیچ خورده و نمیتونی راه بری اون میبی...

《دوست دخترشی و رو پاش میشینی》خونه ساکت بود فقط صدای اکسپلور ...

از همان روز اولی که باجی را دیدی، فهمیدی قرار نیست هیچ‌چیز د...

خسف | قصه سی و هشتم: عثمان بن سعید (بخش پایانی)

رمان لونا و ویلیام : قسمت ۱۴

پارت دوم._*بیگناهان*_

✧ᏕᎮᏗᏒᏦ✧𝟙𝟚-در درونِ هر زن،زن دیگری وجود دارد که هیچ‌ کس او را...

خسف | قصه سی ام: امام کاظم (ع) (بخش پایانی)

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط