به قول افشین یداللهی " تو حق نداری عاشق کسی بمانی که ساله

به قول افشین یداللهی " تو حق نداری عاشق کسی بمانی که سالهاست رفته " اما
من شهادت میدهم که دنیا انسانهای نفیسی را در مسیر ما قرار میدهد که هر یک معجزه خلقتند .
شاید فرصت نشود که بخش های زیبای خود را با ما زندگی کنند , همانطور که ما نیز همیشه این فرصت را نداشتیم که روشنایی بخش باشیم . گاهی تاریک بودیم و تاریکی .
و هیچ کجا بیشتر از اتاق درمان به این ایمان پیدا نکردم , وقتی که انسانیت های نفیس را و روح های بزرگ را دیدم که با کنار رفتن خودسانسوری ها , دردها, زخم ها , ترس ها , آرزوها , رویاها و باورها , شاهد این میشوی که چه جانِ بزرگی روبروی تو نشسته است , که گوهرِ وجودی و الماسِ درخشانِ جانِ ادمی , خود را به تو مینمایاند , آنگاه است که خلسه انسانیت را تجربه میکنی و این است که من عاشقِ انسانم .

وقتی که یک روح , تاریکی های خود را کنار میزند , نورِ زیبای جانش آنقدر چشمگیر است که به این فکر میکنم که خداوند , شیطان را , تاریکی را برای این در جانِ آدمی کاشته که چشم ظاهری ما اصلا تحمل چنین نوری را ندارد ,انسانِ اشرفِ مخلوقات ،واین است که من عاشق انسانم و به منحصر به فرد بودن تک تک مان شهادت میدهم.