خواستم متنی ساده در باب خود بنویسم

خواستم متنی ساده در باب خود بنویسم
متنی روان که بیان کننده زندگی پراز تنش,وچالشم بود

زندگی که فراسوی ان محبتی بی مانند موج میزد

محبتی که در اقوام زبانزد خاص وعام بود

اما خواهر دست پیش گرفت وماندم چه بنویسم از کسی که چونان نهال زندگیم را پر بار کرد که هنوز بعد رفتنش اثرات گهر بارش را می شود حس کرد



بعداز او نه حس نوشتن بود ونه قلم با دستم یاری می کرد

ولی حال به اصرار دوستان چند خطی می نویسم

والبت جهت یادگاری;-)

می گویند مزاحم گاهی از حد می گذرد

اما علاقه خاص به خوش بودن با دوستانم دارم
البته در ورای این شاد بودن غم عظیمی نهفته است.

اموختم زندگی سراسر سختی وتلاش است پس باید روزنه ای کوچک برای این بمب اتمی گذاشت
پس مزاح با عزیزان را سوپاپ اطمینان وجود محسن قرار دادم .

اموختم از عزیز زنی که برای خوب بودن چیزی زیاد نمی خواهد لبخندی برچهره کافیست

علاقه خاص به کوه دارم

زیرا لحظات تنهای را چنان پر می کند که سر زندگی هدیه کوچک انست

معماری را همچون ورزش با عشق گذراندم

اما حال شغلی فرا ان دارم

اما همچنان علاقه خاص به آن را از دست نداده ام

از خود نوشتن آسان است چون دیگر نمی خوای با بازی کلمات دل بدست آری

اما مرور خاطرات اثر قلم را کم رنگ می کند

پس عذر تقصیر بپذیرید که اندک بود.


و در آخر شما را به یک بیت از حضرت حافظ مهمان میکنم.
از غم و درد مکن ناله و فریاد،
که دوش زده ام فالی و فریاد رسی می آید.


شاد وخرم در کنار عزیزان باشید بزرگواران ویس

#چالش بیوگرافی من