پرسه های شاعرانه........(من)

پرسه های شاعرانه........(من)


در انتهای هر سفر
در آیینه
دار و ندار خویش را مرور می کنم
این خاک تیره این زمین
پاپوش پای خسته ام
این سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته ام
اما خدای دل
در آخرین سفر
در آیینه به جز دو بیکرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است
گم گشته ام ‚ کجا
ندیده ای مرا ؟؟
دیدگاه ها (۲)

فردا فردا کردن

پارت ۴

✦ اولین گناه ✦فصل بیست‌وششم: نفرینی که در تاریکی زاده شد---گ...

𝖕𝖆𝖗𝖙15شب موعود، باران گرفت. مارال شنل تیره‌اش را روی سرش کشی...

چند پارتی بازی ممنوع

در انتهای هر سفر در آیینه دار و ندار خویش را مرور می کنم این...

در انتهای هر سفردر آیینهدار و ندار خویش را مرور می کنماین خا...

در انتهای هر سفردر آیینهدار و ندار خویش را مرور می کنماین خا...

در انتهای هر سفردر آیینهدار و ندار خویش را مرور می کنماین خا...

در انتهای هر سفر در آیینه دار و ندار خویش را مرور می کنم این...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط