𝑾𝒊𝒍𝒅 𝑳𝒊𝒍𝒚୨ৎ

𝑾𝒊𝒍𝒅 𝑳𝒊𝒍𝒚୨ৎ
لیــلــیوم وحــشی¹³
تهیونگ به محض شنیدن صدای گریه سوآ سرش رو چرخوند.
تا دخترک بی‌نوا رو دید سریع به سمتش دوید و کمکش کرد بلند شه.
زانوش زخمی شده بود و ازش خون میومد‌.
علاوه بر اون کل لباسش هم گِلی شده بود.
سوآ، اون‌لحظه فقط خجالت می‌کشید و گریه می‌کرد.
با خودش می‌گفت:نه... اون نباید منو با لباس گلی می‌دید، نباید جلوش گریه میکردم
تهیونگ دست سوآ رو گرفت و به سمت سایه بون برد.
با دستمال سفید‌رنگ تمیزی که توی جیبش داشت تا حدی گل‌هارو پاک کرد و روبه سوآ گفت:همین‌جا بمون، الان میام
سوآ سرشو آروم تکون داد.
و با پشت دستش اشک‌هاش رو پاک کرد.
تهیونگ با قدم های سریعش وارد عمارت شد و بعد چند لحظه با پانسمان و پماد برگشت.
چون قدش بلند بود مجبور شد زانوهاش رو روی زمین بزاره تا هم‌قد سوآ بشه.
با تمرکز تمام، زخم رو با دستمال پاک کرد و بعد روش کمی پماد زد.
مشغول پیچیدن پانسمان دور پای سوا بود که متوجه هق‌هق های سوآ شد.
سرش رو آروم بالا آورد و روبه سوآ گفت:چرا گریه می‌کنی؟
سوآ چشم‌هاش رو بست، دستشو مشت کرد و گذاشت روی چشمش.
_شلـ...هق شلوارتون...بخاطر من...کثیف شد
گریه‌ش حالا شدید‌تر شده بود.
تهیونگ لبخند محوی زد و گفت:مهم نیست، عوضش میکنم

*فلش بک به زمان حال «ویو سوآ»
آدما عوض میشن؟!
شاید...
شاید تهیونگ واقعا عوض شده.
شاید دیگه اون آدم قبلی نیست.
اما...
اما عشق من به اون فرا‌تر چیزیه که نارا فکر می‌کنه.
و این دست خودم نیست.
اگه می‌تونستم عشقم به اون رو فراموش می‌کردم.
چون این عشق از هر لحاظ بی‌فایده‌ست...
وقتی سرمو دوباره آوردم بالا و به فواره نگاه کردم، متوجه شدم تهیونگ از اونجا رفته.
نمی‌دونم فکرش رو چی مشغول کرده بود که چند دقیقه به اون فواره چشم دوخته بود...
نارا آخرین بشقاب رو هم از روی میز برداشت و گفت:بنظرم اگه یه آدم بخواد عاشق بشه، معشوقه‌ش باید مثل مین‌جون باشه، یه مرد کامل و جنتلمن، هم خوش‌اخلاقه هم مودبه، اصلا همه‌چی تمومه به‌نظرم
زیرلب خندیدم و گفتم:خب؟... دیگه چی؟
نارا چشم‌غره‌ای بهم رفت و آهی کشید.
_ادم عاشق پیشه‌ای مثل تو نمی‌فهمه اینو
سرمو به شوخی تکون دادم و گفتم:بله، نه خیلی شما عاشق پیشه نیستید خانم خانما، هروقت بهت میگم یه حسایی نسبت به مین‌جون داری انکار میکنی
سبد ظرف هارو برداشت، شونه‌شو انداخت بالا و با بی‌تفاوتی گفت:من فقط اونو تحسین میکنم
بعد به سمت عمارت قدم برداشت.
دنبالش دویدم و دستمو انداختم روی شونه‌ش.
+اووهمم، می‌دونم

اون روز همه‌چیز عادی می‌گذشت.
طبق معمول نهار درست کردیم و برای اعضای خانواده بردیم.
منم سالن رو طی کشیدم ظرف هارو شستم و به مامان سر زدم.
وقتی عصر شد آجوما کارهایی که مونده بود، بینمون تقسیم کرد.
_مینا به گل‌ها آب بده، یونجی بیاد کمک من برای شام درست کردن، نارا پله هارو تمیز کنه و... سوآ هم اتاق هارو گرد‌گیری کنه
هوف... سخت ترین کار نصیب من شد که.
اول از همه از اتاق جناب کیم و خانم بزرگ شروع کردم.
چون فقط گردگیری بود زود کارم تموم می‌شد...
تقریبا همه اتاق هارو تمیز کرده بودم که یهو یادم افتاد اتاق تهیونگ مونده...

#فیک#رمان#جیمین#بی_تی_اس#لیلیوم_وحشی#وی#تهیونگ#جونگکوک#شوگا#نامجون#جی_هوپ#جین#سناریو