حسین فریــــــــــاد مے زند:

حسین فریــــــــــاد مے زند:
"هل من ناصر ینصرنے"
و من در حالے ڪه نمازم قضا شده استـــــ مے گویم:
"لبیڪ یـــــاحـــــسین"
حـــــسین نگاه مے ڪند لبخندے مے زند و بہ سمتـــــ دشمن تاختـــــ مے ڪند...
و من باز مے گویم:
"لبیڪ یـــــا حـــــسین"
حـــــسین شمشیر مے خورد من سر پدرم داد مے زنم و مے گویم:
"لبیڪ یـــــا حـــــسین"
حـــــسین سنگ مے خورد من در مجلس غیبتـــــ مے ڪنم و مے گویم:
"لبیڪ یـــــا حـــــسین"
حـــــسین از اسب بہ زمین مے افتد عرش بہ لرزه در مے آید و من در پس خنده هاے مستانہ ام فریاد مے زنم و مے گویم:
"لبیڪ یـــــا حـــــسین"
حـــــسین رمق ندارد باز فریـــــاد مے زند:
"هل من ناصر ینصرنے"
من بہ دوستم دروغ مے گویم و باز فریـــــاد مے زنم:
"لبیڪ ...."
حـــــسین سینہ اش سنگین شده استـــــ کسے روے سینہ است
حـــــسین بہ من نگاه مے ڪند و مے گویم:
تنهایم ....یارے ام ڪن ....
من گناه مے ڪنم و باز فریـــــاد مے زنم:
"لبیڪ..."
خورشیـــــد غروب ڪرده است
من لبخندے مے زنم و مے گویم:
*اللهم عجل لولیڪ الفرج*
حـــــسین (ع)بہ مہدے(عج) نگاه مے ڪند و مے گوید:
مہدے من ڪسے نداشتم ڪه بگوید
سرباز توام
اگر ڪسے نبود یارے ام ڪند
ادعـــــا ڪننده اے هم نبود
" تو از من مظلوم ترے "