سفیر کبیر Grand Ambassador
۵۵
مردی میانسال که روی صورتش نشانه های زیادی از جای زخم بود به سمت ما می آمد
- یه آدم زنده
پدربزرگ صدایی از خودش در آورد و گفت:
- مثل همیشه عقبی
زخم ها بیشتر از هر چیز دیگری جلب توجه می کردند او که با تعجب به من نگاه می کرد گفت :
- یعنی یه آدم زنده !
سپس لبخندی بر روی صورتش نقش بست و با صدای بلندی خندید و گفت:
- پس بالاخره وقتش رسید ، خدا باید به دادمون برسه
پدربزرگ با دست ضربه آرامی به پشت من زد و گفت:
- این نوه کنه ببخشید نتونستم بهت بگم آخه همین صبح بود که ملکه من رو احضار کردن و خبر ورود آلفرد رو به من داد
مرد میانسال با آن چشمان آبی اش به من نگاه میکرد هرچند نگاهش بیشتر روی لباس من بود تا خود من !
او درحالیکه چانه اش را می خاراند گفت :
- قبلاً در موردش صحبت کرده بودی ، با این حال حضور یک بچه آن هم به این سن در این دنیا خیلی غیر عادیه
با اینکه او داشت با پدربزرگم حرف میزد اما روی سخنش با من بود پدربزرگم به سمت او حرکت کرد و گفت:
- قبلاً که بهت گفته بودم ، مرلین عز ...
یه دفعه با صدای بلند گفتم:
- مرلین !؟ تو ... نه ببخشید ، شما مرلین هستید ؟
با چشمانی که نزدیک بود از حدقه در بیاید به مردی نگاه می کردم که افسانه های زیادی در موردش خوانده بودم او دشمن شماره یک سیاهی بود اما مگر او وجود داشت ! مرلین اخمی کرد و گفت:
- معلومه که وجود دارم
با شنیدن حرفی که مرلین زده بود ، سکه شدم ، او چطور ذهن من را خوانده بود
مرلین بی توجه به من از پدربزرگم پرسید :
- آخر نگفتی ، نوه تو اینجا چیکار می کنه ؟!
- برای آموزش ، اون باید یاد بگیره که چطوری جادو کنه ، او نزدیک پونزده سال اجازه نداشته از قدرت هایش استفاده کنه ، الان هم می خوان به اون آموزش بدم
با شنیدن این حرف چشمان آبی رنگ مرلین درخشش خاصی پیدا کرده بود ، او با حالتی جدی گفت:
- منم میتونم بهت کمک کنم
به نظرم آمد که پدربزرگم از این حرف مرلین تعجب کرده بود ، اما به روی خودش نیاورد و گفت:
- چرا که نه ، این افتخاری برای نوه ام هستش که توسط مرلین کبیر آموزش ببینه
همیشه این تصور را داشتم که مرلین فردی پیر با صورتی جذاب و محاسنی بلند باشد . مرلین لبخندی به من زد و گفت:
- آلفرد جوان امیدوارم تو هم به قدرت پدربزرگت باشی . هرچند که دیگه سنی ازش گذشته اما یه زمانی حریف نداشت
مردی میانسال که روی صورتش نشانه های زیادی از جای زخم بود به سمت ما می آمد
- یه آدم زنده
پدربزرگ صدایی از خودش در آورد و گفت:
- مثل همیشه عقبی
زخم ها بیشتر از هر چیز دیگری جلب توجه می کردند او که با تعجب به من نگاه می کرد گفت :
- یعنی یه آدم زنده !
سپس لبخندی بر روی صورتش نقش بست و با صدای بلندی خندید و گفت:
- پس بالاخره وقتش رسید ، خدا باید به دادمون برسه
پدربزرگ با دست ضربه آرامی به پشت من زد و گفت:
- این نوه کنه ببخشید نتونستم بهت بگم آخه همین صبح بود که ملکه من رو احضار کردن و خبر ورود آلفرد رو به من داد
مرد میانسال با آن چشمان آبی اش به من نگاه میکرد هرچند نگاهش بیشتر روی لباس من بود تا خود من !
او درحالیکه چانه اش را می خاراند گفت :
- قبلاً در موردش صحبت کرده بودی ، با این حال حضور یک بچه آن هم به این سن در این دنیا خیلی غیر عادیه
با اینکه او داشت با پدربزرگم حرف میزد اما روی سخنش با من بود پدربزرگم به سمت او حرکت کرد و گفت:
- قبلاً که بهت گفته بودم ، مرلین عز ...
یه دفعه با صدای بلند گفتم:
- مرلین !؟ تو ... نه ببخشید ، شما مرلین هستید ؟
با چشمانی که نزدیک بود از حدقه در بیاید به مردی نگاه می کردم که افسانه های زیادی در موردش خوانده بودم او دشمن شماره یک سیاهی بود اما مگر او وجود داشت ! مرلین اخمی کرد و گفت:
- معلومه که وجود دارم
با شنیدن حرفی که مرلین زده بود ، سکه شدم ، او چطور ذهن من را خوانده بود
مرلین بی توجه به من از پدربزرگم پرسید :
- آخر نگفتی ، نوه تو اینجا چیکار می کنه ؟!
- برای آموزش ، اون باید یاد بگیره که چطوری جادو کنه ، او نزدیک پونزده سال اجازه نداشته از قدرت هایش استفاده کنه ، الان هم می خوان به اون آموزش بدم
با شنیدن این حرف چشمان آبی رنگ مرلین درخشش خاصی پیدا کرده بود ، او با حالتی جدی گفت:
- منم میتونم بهت کمک کنم
به نظرم آمد که پدربزرگم از این حرف مرلین تعجب کرده بود ، اما به روی خودش نیاورد و گفت:
- چرا که نه ، این افتخاری برای نوه ام هستش که توسط مرلین کبیر آموزش ببینه
همیشه این تصور را داشتم که مرلین فردی پیر با صورتی جذاب و محاسنی بلند باشد . مرلین لبخندی به من زد و گفت:
- آلفرد جوان امیدوارم تو هم به قدرت پدربزرگت باشی . هرچند که دیگه سنی ازش گذشته اما یه زمانی حریف نداشت
- ۸۰۶
- ۲۲ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط