فیک : بین راندها
پارت ۱۲۴
بعد از پایان فینال جیمین...
چهار نفر کنار هم ایستاده بودند.
آنا مدال طلایش را دور گردنش انداخته بود.
جیمین هم تازه مدالش را گرفته بود.
تهیونگ نگاهی به هر دوی آن‌ها کرد و بعد آهی کشید.
ـ «فقط من موندم که مدال نداشته باشم.»
آنا خواست چیزی بگوید، اما تهیونگ خودش خندید.
ـ «شوخی کردم.»
بعد رو به کوک برگشت.
ـ «تو فقط یه کار داری.»
ـ «جام رو بیار خونه.»
کوک لبخند زد.
ـ «تمام تلاشم رو می‌کنم.»
تهیونگ دستش را روی شانه‌ی او گذاشت.
ـ «نه...»
ـ «من نتیجه رو نمی‌خوام.»
ـ «می‌خوام وقتی از رینگ میای پایین، خودت از عملکردت راضی باشی.»
کوک چند لحظه به بهترین دوستش نگاه کرد.
بعد آرام گفت:
ـ «ممنون.»
---
بلندگوی سالن در تمام فضا پیچید.
«فینال مسابقات بخش آقایان، جونگکوک و کیم سونگ‌مین، لطفاً برای ورود به رینگ آماده شوند.»
همهمه‌ی سالن بیشتر شد.
نام حریف کوک برای بیشتر تماشاگرها آشنا بود.
قهرمان دوره‌ی قبل.
ورزشکاری که تا آن لحظه حتی یک مسابقه را هم نباخته بود.
---
استاد کانگ همه را کنار هم جمع کرد.
نگاهش روی کوک ثابت ماند.
ـ «جونگکوک...»
ـ «از امروز چیزی برای اثبات کردن نداری.»
ـ «فقط همون مبارزی باش که من سال‌ها می‌شناسم.»
کوک با احترام تعظیم کرد.
ـ «چشم، استاد.»
---
قبل از اینکه به سمت رینگ برود...
آنا آرام صدایش زد.
ـ «کوک.»
او برگشت.
آنا لبخند زد.
ـ «من...»
چند لحظه مکث کرد.
ـ «بهت ایمان دارم.»
همین یک جمله...
باعث شد لبخند واقعی روی صورت کوک بنشیند.
ـ «مرسی.»
---
کوک از پله‌های رینگ بالا رفت.
حریفش از همان ابتدا با نگاه جدی به او خیره شده بود.
داور هر دو را به وسط رینگ فراخواند.
دستکش‌هایشان را به هم زدند.
سوت آغاز مسابقه...
به صدا درآمد.
---
از همان ثانیه‌های اول...
همه فهمیدند این مسابقه با تمام مسابقات قبلی فرق دارد.
حریف کوک نه عجله می‌کرد...
نه اشتباه.
هر حرکتش حساب‌شده بود.
کوک هم با همان آرامش همیشگی جواب می‌داد.
---
یک دقیقه از راند اول گذشته بود.
هنوز هیچ‌کدام امتیاز مشخصی نگرفته بودند.
تهیونگ کنار رینگ، دست‌هایش را در هم قفل کرده بود.
این بار...
برخلاف همیشه خبری از شوخی نبود.
جیمین آرام به او نگاه کرد.
ـ «استرس داری؟»
تهیونگ بدون اینکه چشمش را از رینگ بردارد، گفت:
ـ «بیشتر از وقتی که خودم مسابقه داشتم.»
جیمین لبخند زد.
ـ «چون اون بالاست...»
تهیونگ خیلی آرام جواب داد:
ـ «چون بهترین دوستم اون بالاست.»
---
در اواخر راند اول...
حریف ناگهان حمله‌ی سنگینی کرد.
چند ضربه‌ی پیاپی...
کوک دو ضربه را دفاع کرد...
اما ضربه‌ی سوم به هدف نشست.
سالن یکصدا واکنش نشان داد.
آنا ناخودآگاه یک قدم جلو رفت.
استاد کانگ با آرامش گفت:
ـ «نگران نباش...»
ـ «جونگکوک هنوز مسابقه رو شروع نکرده.»
---
سوت پایان راند اول به صدا درآمد.
امتیازها...
به نفع حریف بود.
کوک به گوشه‌ی رینگ برگشت.
نفسش کمی سنگین شده بود.
استاد کانگ بطری آب را به دستش داد.
ـ «به چشم‌های حریفت نگاه کن.»
کوک متعجب شد.
ـ «استاد؟»
ـ «از راند دوم...»
ـ «می‌فهمی کی خسته میشه.»
کوک آرام سر تکان داد.
آن طرف سالن...
آنا، جیمین و تهیونگ هر سه با نگرانی به رینگ نگاه می‌کردند.
هیچ‌کدام چیزی نمی‌گفتند...
چون می‌دانستند...
سخت‌ترین بخش مسابقه، تازه شروع شده است.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
بعد از پایان فینال جیمین...
چهار نفر کنار هم ایستاده بودند.
آنا مدال طلایش را دور گردنش انداخته بود.
جیمین هم تازه مدالش را گرفته بود.
تهیونگ نگاهی به هر دوی آن‌ها کرد و بعد آهی کشید.
ـ «فقط من موندم که مدال نداشته باشم.»
آنا خواست چیزی بگوید، اما تهیونگ خودش خندید.
ـ «شوخی کردم.»
بعد رو به کوک برگشت.
ـ «تو فقط یه کار داری.»
ـ «جام رو بیار خونه.»
کوک لبخند زد.
ـ «تمام تلاشم رو می‌کنم.»
تهیونگ دستش را روی شانه‌ی او گذاشت.
ـ «نه...»
ـ «من نتیجه رو نمی‌خوام.»
ـ «می‌خوام وقتی از رینگ میای پایین، خودت از عملکردت راضی باشی.»
کوک چند لحظه به بهترین دوستش نگاه کرد.
بعد آرام گفت:
ـ «ممنون.»
---
بلندگوی سالن در تمام فضا پیچید.
«فینال مسابقات بخش آقایان، جونگکوک و کیم سونگ‌مین، لطفاً برای ورود به رینگ آماده شوند.»
همهمه‌ی سالن بیشتر شد.
نام حریف کوک برای بیشتر تماشاگرها آشنا بود.
قهرمان دوره‌ی قبل.
ورزشکاری که تا آن لحظه حتی یک مسابقه را هم نباخته بود.
---
استاد کانگ همه را کنار هم جمع کرد.
نگاهش روی کوک ثابت ماند.
ـ «جونگکوک...»
ـ «از امروز چیزی برای اثبات کردن نداری.»
ـ «فقط همون مبارزی باش که من سال‌ها می‌شناسم.»
کوک با احترام تعظیم کرد.
ـ «چشم، استاد.»
---
قبل از اینکه به سمت رینگ برود...
آنا آرام صدایش زد.
ـ «کوک.»
او برگشت.
آنا لبخند زد.
ـ «من...»
چند لحظه مکث کرد.
ـ «بهت ایمان دارم.»
همین یک جمله...
باعث شد لبخند واقعی روی صورت کوک بنشیند.
ـ «مرسی.»
---
کوک از پله‌های رینگ بالا رفت.
حریفش از همان ابتدا با نگاه جدی به او خیره شده بود.
داور هر دو را به وسط رینگ فراخواند.
دستکش‌هایشان را به هم زدند.
سوت آغاز مسابقه...
به صدا درآمد.
---
از همان ثانیه‌های اول...
همه فهمیدند این مسابقه با تمام مسابقات قبلی فرق دارد.
حریف کوک نه عجله می‌کرد...
نه اشتباه.
هر حرکتش حساب‌شده بود.
کوک هم با همان آرامش همیشگی جواب می‌داد.
---
یک دقیقه از راند اول گذشته بود.
هنوز هیچ‌کدام امتیاز مشخصی نگرفته بودند.
تهیونگ کنار رینگ، دست‌هایش را در هم قفل کرده بود.
این بار...
برخلاف همیشه خبری از شوخی نبود.
جیمین آرام به او نگاه کرد.
ـ «استرس داری؟»
تهیونگ بدون اینکه چشمش را از رینگ بردارد، گفت:
ـ «بیشتر از وقتی که خودم مسابقه داشتم.»
جیمین لبخند زد.
ـ «چون اون بالاست...»
تهیونگ خیلی آرام جواب داد:
ـ «چون بهترین دوستم اون بالاست.»
---
در اواخر راند اول...
حریف ناگهان حمله‌ی سنگینی کرد.
چند ضربه‌ی پیاپی...
کوک دو ضربه را دفاع کرد...
اما ضربه‌ی سوم به هدف نشست.
سالن یکصدا واکنش نشان داد.
آنا ناخودآگاه یک قدم جلو رفت.
استاد کانگ با آرامش گفت:
ـ «نگران نباش...»
ـ «جونگکوک هنوز مسابقه رو شروع نکرده.»
---
سوت پایان راند اول به صدا درآمد.
امتیازها...
به نفع حریف بود.
کوک به گوشه‌ی رینگ برگشت.
نفسش کمی سنگین شده بود.
استاد کانگ بطری آب را به دستش داد.
ـ «به چشم‌های حریفت نگاه کن.»
کوک متعجب شد.
ـ «استاد؟»
ـ «از راند دوم...»
ـ «می‌فهمی کی خسته میشه.»
کوک آرام سر تکان داد.
آن طرف سالن...
آنا، جیمین و تهیونگ هر سه با نگرانی به رینگ نگاه می‌کردند.
هیچ‌کدام چیزی نمی‌گفتند...
چون می‌دانستند...
سخت‌ترین بخش مسابقه، تازه شروع شده است.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۱۸.۷k
- ۲۳ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۴۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
