درمانگر عشق. پارت۳۹

یاد اولین باری افتادم که همو دیدیم...
اولین جلسه... وقتی وارد اتاق شد... چند لحظه توی چشمای همدیگه زل زدیم... احساس کردم پیداش کردم...

ولی نمیدونستم یه روزی... این صحنه رو ببینم!
اشکام سرازیر شد... با لبخند گفتم: بله:))))

آقای کیم با خوشحالی بلند شد و خواست بغلم کنه که متوجه چونه ی لرزونم شد.
چونم رو با دستش گرفت و سرمو برد بالا: ا. ت؟
اشکاو ناخودآگاه از گونم سر میخوردن. دست خودم نبود...
آقای کیم با ترس گفت: چیشده!؟؟ چرا اشک میریزی؟؟؟
لبخند زدم: اشک شوقه:)
با حرفم لبخندی روی لبش اومد. با انگشتش اشکامو پاک کرد.

بعد بهم نزدیک شد و بوسه ای روی لبم کاشت.
هردو فقط به فکر ادامه دادن این بوسه بودیم...

نفس کم آوردیم از هم جدا شدیم. هوفی کشیدم.
آقای کیم به یک محافظ اشاره کرد. محافظ اماده شد.
آقای کیم دستشو گرفت جلوم. ربخندی زدم و دستمو توی دستش گذاشتم.
وقتی حلقه رو دستم کرد تمام لحظات از جلوی چشمام رد شد... من.. دارم ازدواج میکنم؟؟
اونم با کسی ک دوستش دارم؟؟ وااایییی دارم بال درمیارممممم...
وقتی حلقه رو دستم کرد، محافظ چیزی رو روشن کرد. از پشت دیوار چند تا بادکنک و کبوتر رها شدن. از یک طرف روی سر ما گلبرگ های سرخ و سفید رز رقصان ریختن... چقد قشنگهههههه:)))
چ صحنه های قشنگییی
با خوشحالی و ذوق نگاه میکردم که متوجه نگاه آقای کیم شدم. هردو بهم نگاه کردیم...

صبح...

نور آفتاب چشمامو آزار داد... دستمو جلوی چشمام گرفتم.
تق تق...
چشمامو باز کردم: بله؟
خدمتکار: خانم ارباب گفتن صبحانتون رو بخورید و بعد برید حیاط شرقی!
باشه ای گفتم و بلند شدم. یادآوری خاستگاری دیشب و اون صحنه های زیبا باعث شد دوباره از خجالت ب خودم بپیچممم.
خنده ای کردم: حالاا تحویلل بگیررر!! آنجلااا خانوممم!!! واسه من کلاسه دوس پسرتو میدادی؟؟؟ حالا منم یه خاستگاررر دارمممم:))

با خوشحالی از جا پریدم. بدون اینکه اصلا نگاهی به صبحانه بندازم، لباسمو عوض کردم(اسلاید دوم) و رفتم به سمت حیاط شرقی... وااییی از دیشب دیگ ندیدمش و.... یعنی چکارمم دارهههه؟؟؟ 🥰