پای هر خداحافظی محکم باش ...

پای هر خداحافظی محکم باش ...
کم کم ياد خواهی گرفت
تفاوت ظريف ميان نگهداشتن يک دست
و زنجير کردن يک روح را
... اينکه عشق تکيه کردن نيست
و رفاقت، اطمينان خاطر
و ياد ميگيری که بوسهها قرارداد نيستند
و هديهها، معني عهد و پيمان نميدهند ...
کم کم ياد مي گيری
... که حتي نور خورشيد هم ميسوزاند
اگر زياد آفتاب بگيري
بايد باغ ِ خودت را پرورش دهی
به جای اينکه منتظر کسي باشی
تا برايت گل بياورد ...
ياد ميگيری که ميتواني تحمل کني
که محکم باشی پای هر خداحافظی
ياد می گيری که خيلی می ارزی ...