پسر بد (19)

خانم پارک همیشه منو پسر خودش میدید. و مثل یه مادر مراقبم بود. همیشه حمایتم می‌کرد و باورم داشت. حتی وقتی که اوضاع سخت میشد هم حمایتم می‌کرد. پس منم اونو به چشم مامانم میدیدم. بعد از اینکه دیدارم با خانم پارک تموم شد رفتم برای قرارم. حالا دیگه غروب شده بود و هوا تاریک بود. محل قرار یه رستوران بزرگ و لوکس بود. نقاب شکل جگوار سیاهمو روی صورتم گذاشتم و رفتم برای قرار. رفتم توی اتاق وی ای پی رستوران اون یارو اونجا بود. بلند شد...
یارو : مشتاق دیدار مستر وی.. (دستشو دراز میکنه ولی تهیونگ دستشو نمیگیره). مهم نیست.. بشینید راحت باشید.. خب قبل از همه چیز باید شام بخوریم..
تهیونگ : میل ندارم... فقط یه فنجون قهوه تازه میخوام...
یارو : آها باشه.. گارسون!..(سفارش داد) خب میتونیم حرفامونو شروع کنیم...
تهیونگ : خب شروع کن..
یارو : من پرونده های تمام کارکنان شرکت ای پی رو چک کردم همونجور که شما خواستید پرونده ی آقای لی دانگ بونگ رو براتون آوردم...
تهیونگ : خوبه.. حالا که انقدر خوب کارتو انجام دادی منم سر قولم میمونم. اما توهم باید سر قولت بمونی... من بهت پول میدم و تو در قبالش برام باید هر کاری که گفتم انجام بدی.. (پاکت پول رو میزاره روی میز) برای الان کافیه.. اما اگه بفهمم درباره ی من و هر چیزی به کسی چیزی گفتی نه تنها این پولو از حلقومت میکشم بیرون بلکه کاری میکنم قیامت روز به روز بهت نزدیک تر بشه .. پس احتیاد کن..
وقتم با ارزش بود بلند شدم و رفتم خونه. وقتی رسیدم فورا رفتم توی اتاقم. کتمو در اوردم و انداختم روی تختم بعد در کمدمو باز کردم و یه دست لباس راحت برداشتم. داشتم دکمه های لباسمو باز میکردم که یونگی وارد شد..
تهیونگ : بلد نیستی در بزنی؟..
یونگی : نه.. بلد نیستم..
تهیونگ : مشکلی پیش اومده..
یونگی : نه.. فقط اومدم بهت سر بزنم..هوسوک کجاست..
تهیونگ : چمیدونم..
یونگی : هی خدا.. چیزی دست گیرت نشد..
تهیونگ : چرا.. خیلیم شد.. (لباسشو میپوشه و میره سمت میز کارش) اینو ببین..
یونگی : لی دانگ بونگ... خب..
تهیونگ : لی دانگ بونگ قبلا توی دسته ی شغال سیاه کار می‌کرده.. بقیش خودت بخون..
یونگی : این خیلی به نفع ماست..
تهیونگ : نقشه داری؟
یونگی سکوت کرد بهم نگاه کرد و یه لبخند مرموز زد...