پرنسس من پارت ۱۴

ا/ت : « بب...برو اصلا هم کارت خوب نبود ایششش بازم



میگم تو مرتیکهی عوضی تو عوضی تو عو....»


جونگ کوک که فکر می‌کرد با آن حرکت جسورانه ا/ت را



کاملا خلع سلاح کرده با شنیدن لکنت زبان و بلافاصله بعد



از آن سیل دوباره توهین‌ها برای لحظه‌ای خشکش زد اما


این شوک خیلی زود جایش را به یک خنده بلند و عصبی


داد خنده‌ای که از ناباوری سرچشمه می‌گرفت



او عقب نرفت بلکه با همان خنده دوباره به سمت ا/ت خم



شد و این بار با دو انگشتش خیلی سریع و غافلگیرکننده


نوک بینی ا/ت را گرفت و کمی فشار داد تا حرفش قطع


شود

جونگ کوک : «ببین چطور داری با اون لکنت زبونت ادای


آدم‌های شجاع رو در می آری»



او در حالی که هنوز می‌خندید سرش را تکان داد و گفت



جونگ کوک : «عو عو بقیه‌ش رو هم بگو دیگه چرا گیر



کردی تو حتی وقتی داری بهم فحش می‌دی هم داری



می‌لرزی ا/ت این ایشش گفتنت بیشتر شبیه بچه‌هایی



بود که پستانک شون رو گرفتن نه یه دختر سرکش»




او ناگهان جدی شد اما چشمانش هنوز برق شیطنت



داشت دستش را از روی بینی او برداشت و به جای آن با



لحنی تحکم آمیز اما آرام گفت

جونگ کوک : «باشه من عوضی ام اصلا من بدترین آدم



روی زمینم ولی همین مرتیکه عوضی الان تنها کسیه که


می‌تونه اون پای داغونت رو درمان کنه پس به جای اینکه



مثل رادیو خراب یه کلمه رو تکرار کنی ساکت بشین تا


کارم رو بکنم»



او بدون توجه به اعتراض‌های احتمالی بعدی مچ پای ا/ت


را گرفت و روی زانوی خودش گذاشت در حالی که داشت


باند را باز می‌کرد زیر لب و با صدایی که ا/ت بشنود گفت

جونگ کوک : «خیلی دوست دارم ببینم وقتی دردت



می آید باز هم می‌توانی اینقدر بلبل زبانی کنی یا نه»



او با دقت شروع به بستن پای او کرد اما هر از گاهی عمدا



نگاهی گذرا و نافذ به صورت سرخ شده ا/ت می‌انداخت تا



به او یادآوری کند که هنوز هم کنترل اوضاع در دست


اوست

ا
ادامه دارد......

حمایت یادتون نره 🥰