🔹 #او_را ... (۸۷)

🔹 #او_را ... (۸۷)





کم کم هوا داشت روشن میشد !

اما هنوز داشتم میخوندم .

اونقدر مغزم پر از سوال بود که هرچی میخوندم ، کم بود !!



آرزوهایی که هیچوقت بهشون نرسیده بودم 😢

چیزایی که دوست داشتم اما نداشتم

شرایطی که من رو تو فشار قرار بده تا رشد کنم و بزرگ بشم

برنامه ریزی هایی که به هم میخورد

و خلاصه تلخی دنیا ...



این همون واقعیتی بود که اون شب راجع بهش تو اون جلسه ، شنیده بودم !



💠 ادامه در وب #از_جنس_‌خاک :
http://az-jense-khak.blog.ir/post/رمان-او-را-قسمت-هشتاد-و-هفتم/
دیدگاه ها (۱)

🔹 #او_را ... (۸۸)این یکی رو دیگه نمیتونستم قبول کنم !" هرچی...

🔹 #او_را ... (۸۶)همه ی جملاتش مثل همون حرف هایی بود که شنید...

🔹 #او_را ... (۲۸)یه لحظه از خودم بدم اومد ...احساس کردم خیل...

🔹 #او_را ... (۲۴)تو راه خونه بودم که عرشیا زنگ زد .- سلاااا...

🔹 #او_را ... (۳۱)کلافه گوشی رو پرت کردم و چشمامو بستمخوابم ...

🔹 #او_را ... (۳۵)عرشیا واقعا سورپرایزم کرده بود !تا چنددقیق...

🔹 #او_را ... (۹۰)با تعجب بهم خیره شد و سرش رو تکون داد !- ش...

🔹 #او_را.... (۹۱)حرف‌های مرجان دوباره پتک شده بود و به سرم ...

🔹 #او_را ... (۲۷)چند ثانیه با تعجب فقط نگاه میکردم که کم کم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط