اینکه مدام به سینه ات می کوبد،

اینکه مدام به سینه ات می کوبد،
قلب نیست؛
ماهی کوچکی است
که دارد نهنگ می شود.
ماهی کوچکی که تنگ بلورین،
آزارش می دهد
و بوی دریا 
هوایی اش کرده است.
قلب ها همه نهنگانند
در اشتیاق اقیانوس .
اما کیست که باور کند
در سینه اش نهنگی می تپد! ...
آدم ها ، ماهی را
در تنگ دوست دارند
و قلب ها را در سینه ...
ماهی اما وقتی در دریا
شناور شد، ماهی ست
و قلب وقتی در خدا
غوطه خورد، قلب است.
هیچ کس نمی تواند
نهنگی را در تنگی نگه دارد؛
تو چطور می خواهی
قلبت را در سینه نگه داری؟
و چه دردناک است
وقتی نهنگی مچاله می شود
و وقتی دریا مختصر می شود
و وقتی قلب خلاصه می شود
و آدم، قانع...
این ماهی کوچک
اما بزرگ خواهد شد
و این تنگ بلورین،
تنگ و سخت خواهد شد
و این آب ته خواهد کشید.
تو اما کاش قدری
دریا می نوشیدی
و کاش نقبی می زدی
از تنگ سینه به اقیانوس.
کاش راه آبی به نا منتها
می کشیدی و کاش
این قطره را به بی نهایت
گره می زدی.کاش ...