پارت ششم: مهمان ناخوانده
پارت ششم: مهمان ناخوانده
ساعت ۹ صبح – رستوران هتل
جونگکوک با موهای نامرتب و چشمان نیمهباز وارد رستوران شد.
تهیونگ که مشغول نوشیدن قهوه بود، نگاهی به او انداخت.
تهیونگ: «بالاخره شاهزاده بیدار شد.»
جونگکوک: «صبح بخیر به تو هم، پیرمرد.»
تهیونگ: «پیرمرد؟ من فقط دو سال از تو بزرگترم!»
جونگکوک: «همین دو سال هم خیلی روی اخلاقت تأثیر گذاشته.»
تهیونگ خندید و منوی صبحانه را به طرفش هل داد.
«بخور، قبل از اینکه دوباره شروع کنی.»
ساعت ۱۱ – لابی هتل
جونگکوک منتظر بود تا تهیونگ از پذیرش برگردد که صدای آشنایی شنید.
سوهی: «جونگکوک؟!»
با تعجب برگشت.
جونگکوک «تو اینجا چی کار میکنی؟»
سوهی با لبخند نزدیک شد.
سوهی«اومدم تهیونگ رو ببینم. نمیدونستم تو هم هستی.»
جونگکوک دستهایش را در جیبش گذاشت.
جونگکوک «خب، حالا که دیدی، میتونی برگردی.»
سوهی اخم کرد.
سوهی: خیلی خودتو مهم میدونی.»
جونگکوک «نه، فقط حوصله بحث ندارم.»
در همین لحظه تهیونگ از راه رسید.
تهیونگ: «سوهی؟ اینجا چی کار میکنی؟»
سوهی فوراً لحنش را عوض کرد.
سوهی«دلم برات تنگ شده بود. گفتم بیام ببینمت.»
تهیونگ سرد جواب داد:
«میتونستی قبلش تماس بگیری.»
سوهی نگاهی به جونگکوک انداخت.
سوهی :ظاهراً سرت خیلی شلوغه.»
ساعت ۱۲ – محوطه بیرونی هتل
تهیونگ و جونگکوک برای قدم زدن بیرون رفتند.
جونگکوک: «دوستدخترته؟»
تهیونگ: «کی؟»
جونگکوک: «همون خانم محترم و بسیار خوشاخلاق!»
تهیونگ خندید.
«نه.»
جونگکوک: «پس چرا اینقدر دنبالت میاد؟»
تهیونگ ایستاد و با شیطنت نگاهش کرد.
«چرا میپرسی؟»
جونگکوک سریع جواب داد:
«برای اینکه اگه دوستدخترته، باید بدونم چطور باهاش رفتار کنم.»
تهیونگ: «حتماً! فقط همین؟»
جونگکوک: «آره!»
تهیونگ چیزی نگفت، اما لبخندش را پنهان کرد.
ساعت ۸ شب – اتاق هتل
جونگکوک روی مبل نشسته بود و با گوشیاش حرف میزد.
جونگکوک: «آره جیمین، فردا برمیگردم. نه، اینجا اصلاً خوش نمیگذره... یه آدم اعصابخردکن همراهمه.»
تهیونگ از کنار تخت سرش را بلند کرد.
تهیونگ «دارم میشنوم!»
جونگکوک خندید.
جونگکوک «خوبه، پس لازم نیست دوباره بگم.»
تماس را قطع کرد.
تهیونگ: «جیمین کیه؟»
جونگکوک: «دوستم.»
تهیونگ: «خیلی باهاش صمیمیای؟»
جونگکوک با تعجب نگاهش کرد.
جونگکوک «به تو چه؟»
تهیونگ لپتاپش را بست.
تهیونگ «هیچی. فقط پرسیدم.»
جونگکوک لبخند شیطنتآمیزی زد.
تهیونگ: «زیادی خیالبافی نکن.»
جونگکوک خندید و دوباره مشغول گوشیاش شد.
نیمهشب
تهیونگ خوابیده بود که گوشی جونگکوک زنگ خورد.
جونگکوک تماس را جواب داد.
جونگکوک «الو؟»
صدای جیمین از آن طرف خط آمد:
جیمین «کوکی! یه خبر دارم. فردا که برگشتی باید باهات حرف بزنم. یه نفر رو میخوام بهت معرفی کنم.»
جونگکوک: «کی؟»
جیمین خندید.
جیمین «سورپرایزه!»
جونگکوک تماس را قطع کرد.
از آن طرف اتاق، تهیونگ با چشمهای نیمهباز پرسید:
تهیونگ «بازم همون جیمینه؟»
جونگکوک لبخند زد.
جونگکوک «آره. چطور؟»
تهیونگ پتو را روی خودش کشید.
هیچی. بخواب.»
جونگکوک آرام خندید.
جونگکوک «شب بخیر، رئیس حسود!»
پایان پارت ششم ❤️
پارت هفتم: بازگشت به شهر، دیدار با جیمین و یک مهمانی که سوهی اصلاً از آن خوشحال نخواهد شد!
شرطا ۸تا لایک
۴ تا بازنشر
۱۰ تا کامنت
ساعت ۹ صبح – رستوران هتل
جونگکوک با موهای نامرتب و چشمان نیمهباز وارد رستوران شد.
تهیونگ که مشغول نوشیدن قهوه بود، نگاهی به او انداخت.
تهیونگ: «بالاخره شاهزاده بیدار شد.»
جونگکوک: «صبح بخیر به تو هم، پیرمرد.»
تهیونگ: «پیرمرد؟ من فقط دو سال از تو بزرگترم!»
جونگکوک: «همین دو سال هم خیلی روی اخلاقت تأثیر گذاشته.»
تهیونگ خندید و منوی صبحانه را به طرفش هل داد.
«بخور، قبل از اینکه دوباره شروع کنی.»
ساعت ۱۱ – لابی هتل
جونگکوک منتظر بود تا تهیونگ از پذیرش برگردد که صدای آشنایی شنید.
سوهی: «جونگکوک؟!»
با تعجب برگشت.
جونگکوک «تو اینجا چی کار میکنی؟»
سوهی با لبخند نزدیک شد.
سوهی«اومدم تهیونگ رو ببینم. نمیدونستم تو هم هستی.»
جونگکوک دستهایش را در جیبش گذاشت.
جونگکوک «خب، حالا که دیدی، میتونی برگردی.»
سوهی اخم کرد.
سوهی: خیلی خودتو مهم میدونی.»
جونگکوک «نه، فقط حوصله بحث ندارم.»
در همین لحظه تهیونگ از راه رسید.
تهیونگ: «سوهی؟ اینجا چی کار میکنی؟»
سوهی فوراً لحنش را عوض کرد.
سوهی«دلم برات تنگ شده بود. گفتم بیام ببینمت.»
تهیونگ سرد جواب داد:
«میتونستی قبلش تماس بگیری.»
سوهی نگاهی به جونگکوک انداخت.
سوهی :ظاهراً سرت خیلی شلوغه.»
ساعت ۱۲ – محوطه بیرونی هتل
تهیونگ و جونگکوک برای قدم زدن بیرون رفتند.
جونگکوک: «دوستدخترته؟»
تهیونگ: «کی؟»
جونگکوک: «همون خانم محترم و بسیار خوشاخلاق!»
تهیونگ خندید.
«نه.»
جونگکوک: «پس چرا اینقدر دنبالت میاد؟»
تهیونگ ایستاد و با شیطنت نگاهش کرد.
«چرا میپرسی؟»
جونگکوک سریع جواب داد:
«برای اینکه اگه دوستدخترته، باید بدونم چطور باهاش رفتار کنم.»
تهیونگ: «حتماً! فقط همین؟»
جونگکوک: «آره!»
تهیونگ چیزی نگفت، اما لبخندش را پنهان کرد.
ساعت ۸ شب – اتاق هتل
جونگکوک روی مبل نشسته بود و با گوشیاش حرف میزد.
جونگکوک: «آره جیمین، فردا برمیگردم. نه، اینجا اصلاً خوش نمیگذره... یه آدم اعصابخردکن همراهمه.»
تهیونگ از کنار تخت سرش را بلند کرد.
تهیونگ «دارم میشنوم!»
جونگکوک خندید.
جونگکوک «خوبه، پس لازم نیست دوباره بگم.»
تماس را قطع کرد.
تهیونگ: «جیمین کیه؟»
جونگکوک: «دوستم.»
تهیونگ: «خیلی باهاش صمیمیای؟»
جونگکوک با تعجب نگاهش کرد.
جونگکوک «به تو چه؟»
تهیونگ لپتاپش را بست.
تهیونگ «هیچی. فقط پرسیدم.»
جونگکوک لبخند شیطنتآمیزی زد.
تهیونگ: «زیادی خیالبافی نکن.»
جونگکوک خندید و دوباره مشغول گوشیاش شد.
نیمهشب
تهیونگ خوابیده بود که گوشی جونگکوک زنگ خورد.
جونگکوک تماس را جواب داد.
جونگکوک «الو؟»
صدای جیمین از آن طرف خط آمد:
جیمین «کوکی! یه خبر دارم. فردا که برگشتی باید باهات حرف بزنم. یه نفر رو میخوام بهت معرفی کنم.»
جونگکوک: «کی؟»
جیمین خندید.
جیمین «سورپرایزه!»
جونگکوک تماس را قطع کرد.
از آن طرف اتاق، تهیونگ با چشمهای نیمهباز پرسید:
تهیونگ «بازم همون جیمینه؟»
جونگکوک لبخند زد.
جونگکوک «آره. چطور؟»
تهیونگ پتو را روی خودش کشید.
هیچی. بخواب.»
جونگکوک آرام خندید.
جونگکوک «شب بخیر، رئیس حسود!»
پایان پارت ششم ❤️
پارت هفتم: بازگشت به شهر، دیدار با جیمین و یک مهمانی که سوهی اصلاً از آن خوشحال نخواهد شد!
شرطا ۸تا لایک
۴ تا بازنشر
۱۰ تا کامنت
- ۳۲۹
- ۳۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط